Ewaryst Waligórski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Ewaryst Waligórski, ur. 19 VIII 1937 w Pobiedziskach k. Poznania. Absolwent Politechniki Szczecińskiej, kierunek transport lądowy (1961).

Pracownik PKP: 1961-1964 stażysta, w 1963 z-ca naczelnika Lokomotywowni Szczecin Wzgórze Hetmańskie, 1965-1967 z-ca naczelnika Oddziału Trakcji w Szczecinie, w 1968 z-ca naczelnika Zarządu Wagonów Pomorskiej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych, 1969-1979 naczelnik Zarządu Wagonów Pomorskiej DOKP. Uczestnik wydarzeń Czerwca 1956 w Poznaniu (sfotografowany). W XII 1970 uczestnik manifestacji pod KW PZPR. Od 1977 współpracownik ROPCiO, kolporter niezależnych wydawnictw. Od 1978 członek KIK; w VI 1979 organizator pielgrzymki do Gniezna w czasie pobytu w Polsce Jana Pawła II; zwolniony ze stanowiska naczelnika. 1979-1981 pracownik Biura Ekonomicznego Pomorskiej DOKP. W 1980 założyciel, do 1989 działacz Szczecińskiego Klubu Katolików.

W VIII 1980 członek delegacji Pomorskiej DOKP do strajkującej Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego; z-ca przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego WZZ; od IX 1980 w „S”; 21-26 X 1980 uczestnik głodówki kolejarzy we Wrocławiu; wiceprzewodniczący, od II 1981 przewodniczący KZ „S” Okręgu Pomorskiego PKP, współzałożyciel (1980/1981) niezależnego tygodnika w Pomorskiej DOKP „Właściwy Tor”, autor; w VI i VII 1981 delegat na I WZD Regionu Pomorze Zachodnie, członek Prezydium ZR ds. współpracy z Komisjami Zakładowymi „S”, od X 1981 wiceprzewodniczący Ogólnopolskiej Sekcji „S” Kolejarzy, delegat na I KZD; współzałożyciel, działacz (z Janem Tarnowskim) KOWzP.

13-15 XII 1981 uczestnik strajku w Stoczni, 15 XII 1981 aresztowany, osadzony w AŚ w Szczecinie, Inowrocławiu i Bydgoszczy, sądzony przez Sąd Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy w tzw. procesie jedenastu, uniewinniony, zwolniony 5 III 1982. W 1982 pracownik biurowy w Oddziale ds. Racjonalizacji i Postępu Technicznego Pomorskiej DOKP, 1982-1989 referent w Dziale Technicznym Zarządu Wagonów. 5 V 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Wierzchowie i Strzebielinku, zwolniony 2 XII 1982. 1983-1989 przewodniczący TKZ „S” w Pomorskiej DOKP, działacz konspiracyjnych struktur kolejarzy, kolporter wydawnictw podziemnych; współorganizator listopadowych spotkań kolejarzy na Jasnej Górze oraz Duszpasterstwa Ludzi Pracy (głównie przy parafii św. Andrzeja Boboli), współorganizator Mszy za Ojczyznę, Tygodni Kultury Chrześcijańskiej i działalności Szczecińskiego Klubu Katolików, współorganizator pomocy dla osób represjonowanych. W VIII 1988 uczestnik strajku stacji PKP Port Centralny Szczecin. Od 18 I 1989 przewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie KZ „S” Kolejarzy Pomorskiej DOKP.

Współorganizator, od III 1989 członek Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego „S” Regionu Pomorze Zachodnie. Od XII 1989 wiceminister, 1990-1992 minister transportu i gospodarki morskiej w rządach kolejno: Tadeusza Mazowieckiego, Krzysztofa Bieleckiego, Jana Olszewskiego, w 1993 starszy radca w Dyrekcji Generalnej PKP w Warszawie, 1993-2000 przedstawiciel PKP w Bratysławie, 2000-2005 radca ds. transportu w Ambasadzie RP tamże, od IX 2005 ponownie przedstawiciel PKP tamże. Od 1992 zawieszone członkostwo w „S” z powodu objęcia wysokich stanowisk państwowych.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1993), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

1981-1984 rozpracowywany przez Wydz. III-A/V KW MO/WUSW w Poznaniu w ramach SOR krypt. Flep; 1983-1988 przez Wydz. II/V WUSW w Poznaniu w ramach KE/SOR krypt. Flep/Góra.

Sylwia Wójcikowa