Franciszek Łysyganicz

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Franciszek Łysyganicz, ur. 19 VIII 1937 w Polanie k. Ustrzyk Dolnych. Ukończył Technikum Mechaniczne w Tarnowie (l. 50.).

Zatrudniony w Dolnośląskich Zakładach Wyrobów Metalowych w Chojnowie k. Legnicy. W 1956 uczestnik powstania robotniczego w Poznaniu (ranny); w 1970 protestów robotniczych na Wybrzeżu; po powrocie w Bieszczady szykanowany, skonfiskowano mu samochód i materiały na budowę domu; mimo nadzoru UB kolporter niezależnych wydawnictw, w kontakcie z ogólnopolskimi organizacjami opozycyjnymi (m.in. KOR); w 1979 organizator sejmiku chłopskiego w Ustrzykach Dolnych, dzięki czemu zorganizowano w Bieszczadach niezależne grupy związku chłopskiego oraz przygotowano odezwę-protest przesłany do organizacji i środowisk chłopskich w kraju (dotarł również do Sejmu PRL).

W 1980, jako pracownik prywatnej firmy budowlanej, współpracownik Andrzeja Gwiazdy i Anny Walentynowicz podczas przygotowań do strajku na Wybrzeżu; przy poparciu Komitetu Samoobrony Chłopskiej i Niezależnego Ruchu Chłopskiego zaangażowany w tworzenie chłopskiego związku w woj. krośnieńskim, we IX 1980 zarejestrował koło ustrzyckie w „S” Regionu Małopolska; uczestnik I Ogólnopolskiego Zjazdu Delegatów Solidarności Wiejskiej; w I 1981 uczestnik strajku rzeszowsko-ustrzyckiego (jeden z sygnatariuszy porozumień rzeszowsko-ustrzyckich); w V 1981 obecny przy rejestracji Solidarności Wiejskiej w Sądzie Najwyższym; wydawca niezależnego pisma „Bieszczadnik”; przewodniczący „S” RI Regionu Bieszczady rywalizującej z podobną organizacją Antoniego Wojnarowicza, w X 1981 po rozstrzygnięciu sporu na jego korzyść przez Wojewódzki Komitet Założycielski w Krośnie, członek ZR WKZ; w XI 1981 delegat na I Zjazd Wyborczy Delegatów Regionu Bieszczady, przewodniczący ZR.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Uhercach, zwolniony 7 IV 1982. Do 1985 działacz struktur podziemnych; na II Zjeździe Delegatów Regionu Bieszczady „S” RI przekazał przywództwo i dokumentację związku Jerzemu Jankowskiemu.

Po 1989 współpracownik Gabriela Janowskiego i Artura Balazsa.

2 X 1981 – 15 III 1985 rozpracowywany przez Wydz. V KW MO/WUSW w Krośnie w ramach SOR.

Czesław Nowak