Grażyna Gęsicka

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Grażyna Gęsicka, ur. 13 XII 1951 w Warszawie, zginęła 10 IV 2010 w katastrofie lotniczej koło Smoleńska (Rosja). Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Filozofii i Socjologii, Instytut Socjologii (1974), w 1985 doktorat.

Od 1980 członek „S”, współzałożyciel „S” w Instytucie Socjologii UW; w 1981 wykładowca Wszechnicy Robotniczej „S”.

W połowie 1982 dla Ośrodka Badań i Analiz (OBA) i pisma „KOS” przeprowadziła i opracowała (przy współpracy kilku socjologów z UW) podziemną ankietę (rozprowadzaną kanałami kolportażowymi KOS) o ówczesnym stosunku Polaków do akcji protestacyjnych. Od jesieni 1982 bliska współpracowniczka Komitetu Helsińskiego w Polsce, m.in. autorka rozdziału o SB w środowisku pracowniczym w raporcie Prawa człowieka i obywatela w PRL (13.12.1981 – 31.12.1982) przedstawionym na Konferencji Przeglądowej KBWE w Madrycie (1983). 1982-1989 współorganizatorka i wykładowca podziemnej Wszechnicy Robotniczej Regionu Mazowsze. 1985-1993 adiunkt w Instytucie Socjologii UW.

W 1989 uczestniczka obrad Okrągłego Stołu w komisji ds. górnictwa. 1989-1991 koordynator naukowy Ośrodka Badań Związkowych „S” Regionu Mazowsze. Po powołaniu do życia w 1989 Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka członek jej pierwszej Rady. 1990-1997 doradca i autorka ekspertyz z zakresu problematyki rozwoju lokalnego i regionalnego na rzecz m.in. Komisji Europejskiej, Banku Światowego, rządu, Sejmu RP, władz lokalnych i regionalnych. Od 1991 doradca ministra pracy i polityki socjalnej. 1993-1994 ekspert ds. Europy Środkowej i Wschodniej w Programie LEDA (Local Employment Development Action) Komisji Europejskiej. W 1995 stały doradca w nadzwyczajnej Komisji Sejmowej ds. zasad polityki regionalnej państwa. 1995-1996 z-ca kierownika Programu PHARE Inicjatywy lokalne na rzecz rozwoju społeczno-ekonomicznego. 1996-1998 z-ca dyr. generalnego w Polskiej Fundacji Promocji i Rozwoju Małych i Średnich Przedsiębiorstw. 1998-2001 podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej. 2001-2005 wiceprezes Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. 2003-2006 rektor Grudziądzkiej Szkoły Wyższej. W 2005 doradca PO w kampanii parlamentarnej. 2005-2007 minister rozwoju regionalnego w rządzie Kazimierza Marcinkowskiego, następnie Jarosława Kaczyńskiego. W 2007 sekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego. Od 11 IX 2007 ponownie minister rozwoju regionalnego. W wyborach 21 X 2007 wybrana na posła z listy PiS. Członek Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i Association Internationale des Sociologues de Langue Française.

Autorka i współautorka kilkunastu książek oraz kilkudziesięciu artykułów w polskich i zagranicznych książkach i czasopismach naukowych, m.in.: Regionalne fundusze inwestycyjne (1997), Partnerstwo w rozwoju lokalnym (1996).

Odznaczona pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2010).

Anna Grażyna Kister