Grzegorz Boguta

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Grzegorz Boguta, ur. 24 X 1952 w Warszawie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Chemii (1976); w 1983 doktorat z biofizyki.

1976-1977 pracownik naukowy Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, 1977-1978 Instytutu Biologii Doświadczalnej PAN, 1978-1983 Instytutu Badań Jądrowych w Warszawie. Od IX 1976 współorganizator pomocy dla represjonowanych robotników z Radomia, współpracownik KOR, następnie KSS KOR; współorganizator (z Mirosławem Chojeckim i Konradem Bielińskim) bazy poligraficznej KOR. W VIII 1977 współzałożyciel (z M. Chojeckim, Marią Fedecką następnie Bogucką, K. Bielińskim i Adamem Michnikiem) wydawnictwa NOWa, członek kolegium redakcyjnego; po aresztowaniu M. Chojeckiego w 1980 szef wydawnictwa. 18 IX 1977 sygnatariusz Deklaracji Ruchu Demokratycznego. Wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz., poddawany rewizjom.

W VIII 1980 w ukryciu, organizował drukowanie ulotek i biuletynu strajkowego dla Zbigniewa Bujaka i Zbigniewa Janasa z Zakładów Mechanicznych Ursus. Zwolennik ścisłej współpracy NOWej z „S”, biuro NOWej znajdowało się w siedzibie MKZ, następnie Regionu Mazowsze. W X 1980 jeden z sygnatariuszy porozumienia między Instytutem Literackim w Paryżu a NOWą (z Jerzym Giedroyciem, Zofią Hertz i Markiem Borowikiem).

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, Jaworzu i Darłówku, 23 XII 1982 zwolniony. Po wyjściu szef NOWej. 1983-1985 stypendysta podziemnego Społecznego Komitetu Nauki. W 1983 współinicjator powołania Archiwum Solidarności (z Andrzejem Paczkowskim, Wojciechem Adamieckim, Janiną Jankowską i Markiem Owsińskim); w 1985 pomysłodawca i inicjator założenia Funduszu Wydawnictw Niezależnych, 1985-1989 przedstawiciel NOWej w Konsorcjum Wydawnictw Niezależnych. 1985-1990 pracownik naukowy Zakładu Biofizyki Katedry Fizyki UW.

18 XII 1988 – 1990 w KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie, członek komisji ds. kultury. W 1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu w podzespole ds. środków masowego przekazu; w IV 1989 współorganizator (z m.in.: A. Michnikiem, Andrzejem Sicińskim, Witoldem Lutosławskim) Niezależnego Kongresu Kultury. 1989-1990 doradca w Ministerstwie Kultury i Sztuki; 1990-1992 dyr. Państwowego Wydawnictwa Naukowego w Warszawie, następnie po prywatyzacji prezes Zarządu Wydawnictwa Naukowego PWN. 1990-1997 współzałożyciel i prezes Polskiej Izby Książki. W 1999 absolwent kursu menedżerskiego na Uniwersytecie Stanforda (USA). 2000-2003 prezes zarządu Metapress Sp. z o.o., od 2004 właściciel firmy Doradztwo Wydawnicze GAB. Członek Klubu Wysokogórskiego w Warszawie.

Wyróżniony Nagrodą Fundacji Polcul (1980) i odznaką Zasłużony Działacz Kultury (1999); odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1990) i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Od 2 III 1977 rozpracowywany przez Wydz. III-2 KS MO w ramach SOR krypt. Alek; od 28 XII 1982 przez Wydz. XI Dep. II MSW w ramach SOR krypt. Fala.

Beata Losson