Henryk Bolczyk

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Bolczyk Henryk, ks., ur. 14 XI 1938 w Rudzie Śląskiej. Absolwent Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie (1962); następnie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1978); 24 VI 1962 święcenia kapłańskie; w 2010 doktorat z teologii na KUL.

Od 1962 wikariusz w parafii św. Antoniego w Lipinach k. Świętochłowic (do 1967), w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Katowicach, także duszpasterz akademicki (do 1971), w Zebrzydowicach (do 1973), w Rybniku-Chwałowicach (do 1975); 1975–1980 wizytator katechetyczny w kurii diecezjalnej w Katowicach, moderator diecezjalny oazowego Ruchu Światło-Życie; 1980–1992 proboszcz parafii św. Michała w Katowicach, od 1985 prałat; 1985–2001 moderator krajowy (generalny) Ruchu Światło-Życie; od 2001 pełni posługę w Międzynarodowym Centrum Ewangelizacji Światło-Życie w Carlsbergu (RFN). 1976–1985 uczestnik kolportażu materiałów formacyjnych Ruchu Światło-Życie do prowadzenia rekolekcji oazowych, m.in. autorstwa ks. Franciszka Blachnickiego.

W VIII 1980 wspomagał duchowo strajkujących górników w kopalni Wujek, następnie od IX 1980 kapelan kopalni: doradzał przy przygotowaniu i wykonaniu sztandaru „S”, następnie prowadził rekolekcje na terenie Zakładowego Domu Kultury, przygotowujące do uroczystości poświęcenia sztandaru (IX 1981), następnie rekolekcje przed uroczystością św. Barbary 4 XII 1981.

13-14 XII odprawił na terenie kopalni na prośbę górników mszę św., odmawiał wraz ze strajkującymi różaniec, opanowując narastające wśród załogi emocje; 15 XII 1981 odmówił dyrekcji kopalni nakłonienia górników do natychmiastowego zakończenia strajku; po 16 XII 1981 organizował i odmawiał modlitwy pod krzyżem w miejscu zbrodni, wspomagał duchowo rodziny zabitych i rannych górników, pozyskiwał środki finansowe na pomoc dla rodzin (przekazowe za pośrednictwem zespołu charytatywnego parafii św. Michała); zainicjował budowę kościoła Ofiar Wujka pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Katowicach-Brynowie, wszedł w skład Komitetu Budowy Krzyża-Pomnika Kopalni Wujek (odsłoniętego i poświęconego 15 XII 1991). 3 I 1982 wezwany i przesłuchany w KW MO w Katowicach, następnie dwukrotnie zatrzymywany pod Krzyżem Kopalni Wujek i przesłuchiwany w KW MO, zastraszany, obrażany, obarczany odpowiedzialnością za tragedię z 16 XII 1981. Od 1980 organizator Duszpasterstwa Ludzi Pracy w środowisku nauczycieli w Katowicach i in. miastach Śląska, organizator Mszy za Ojczyznę w kościele św. Michała w Katowicach, następnie w tymczasowym kościele (baraku) na terenie budowy kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego, współorganizator Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. 1982–1989 prowadził działalność edukacyjną, otwarte ewangelizacje dla nauczycieli i katechetów Bielska-Białej, Katowic, Rybnika, Świętochłowic, Rudy Śląskiej (comiesięczne spotkania formacyjne, 15-dniowe wakacyjne rekolekcje oazowe).

W 1989 pomysłodawca i współtwórca Fundacji Światło-Życie (we współpracy z Andrzejem Rejem, Bogumiłem Piechurą), pełni posługę duchową wśród młodzieży i małżeństw zaangażowanych w Ruch Światło-Życie.

Autor książek, m.in. publikacji Krzyż nigdy nie umiera. Siedem stacji krzyża kopalni Wujek. Refleksje duszpasterza (Katowice 2001), jako kapelan górników kopalni Wujek uwieczniony w filmie Kazimierza Kutza Śmierć jak kromka chleba.

Uhonorowany przez Instytutu Społeczeństwa Obywatelskiego Pro Publico Bono Nagrodą „W imię człowieczeństwa” im. ks. Biskupa Jana Chrapka (2005); Medalem Solidarności KWK Wujek (2006).

?