Henryk Gulbiński

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Henryk Gulbiński, ur. 25 II 1936 w Wilnie (obecnie Litwa). Absolwent Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Leningradzie (1956) i Politechniki Szczecińskiej (1959).

1956-1958 elektryk okrętowy łodzi podwodnych w sowieckiej Marynarce Wojennej, 1958-1963 elektryk w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego, 1963-1970 w PŻM w Szczecinie, 1970-1973 w PLO, 1973-1987 w CPN na tankowcach. Od 1976 kolporter niezależnych wydawnictw KOR/KSS KOR, od 1979 także KPN.

19-30 VIII 1980 organizator strajku w CPN, od IX 1980 w „S”, członek MKZ w Stoczni Szczecińskiej, przewodniczący Komitetu Założycielskiego Pracowników CPN w Szczecinie, następnie przewodniczący KZ. VI-VII 1981 delegat na I WZD Regionu Pomorze Zachodnie, IX/X 1981 delegat na I KZD, członek Prezydium KK Sekcji Pracowników CPN i Sekcji Krajowej Gospodarki Morskiej, sygnatariusz porozumienia płacowego między ministrem przemysłu chemicznego i „S” CPN.

13-14/15 XII 1981 uczestnik strajku w Stoczni Szczecińskiej, zatrzymany po pacyfikacji, 19 XII 1981 zwolniony. Od XII 1981 działacz podziemia, współpracownik Władysława Dziczka i Longina Komołowskiego; współpracownik pism podziemnych, w 1982 autor w „Obrazie”, 1984-1985 w „Gryfie”, dostawca sprzętu i materiałów poligraficznych, kolporter podziemnych wydawnictw wśród marynarzy i pracowników Politechniki Szczecińskiej. 1982-1987 autor felietonów i sprawozdań dla Radia Wolna Europa, organizator niezależnych demonstracji 1 V w Szczecinie; wielokrotnie zatrzymywany, poddawany rewizjom.

W 1992 inspektor w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w Szczecinie, 1992-1996 kierownik referatu ds. kontaktów z zakładami pracy w Rejonowym UP. 1992-2002 członek Rady Społecznej przy komendancie woj. Policji w Szczecinie. 1992-2002 w ZChN, wiceprzewodniczący Zarządu Pomorza Zachodniego. Od 1996 na emeryturze, 2000-2003 ławnik w Sądzie Okręgowym.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Sylwia Wójcikowa