Henryk Lenarciak

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Henryk Lenarciak, ur. 18 VI 1933 w Baranowie k. Przasnysza, zm. 3 VIII 2006 w Gdańsku.

1952-1989 ślusarz w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. W XII 1970 uczestnik strajku w SG, członek KS; 25 I 1971 uczestnik spotkania stoczniowców z Edwardem Gierkiem, postulował budowę kościoła w Gdańsku-Przymorzu, cofnięcie podwyżek cen i respektowanie praw ludzi pracy; następnie przewodniczący Rady Oddziałowej ZZ Metalowców na Wydz. W-4, w 1971 domagał się upamiętnienia poległych w XII 1970 pomnikiem przy bramie nr 2 SG. Pod koniec l. 70. uczestnik spotkań organizowanych przez ROPCiO i WZZ Wybrzeża. W XII 1979 zatrzymany prewencyjnie na 48 godz. przed planowanymi obchodami rocznicowymi (w jego obronie podjęto strajk na Wydz. W-4).

W VIII 1980 uczestnik strajku w SG, szef kasy strajkowej; od IX 1980 w „S”; przewodniczący Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Poległych Stoczniowców (doprowadził do jego odsłonięcia 16 XII 1980).

15 X 1982 uczestnik strajku w SG przeciwko delegalizacji „S”, aresztowany, przetrzymywany w AŚ w Gdańsku, następnie w Potulicach, zwolniony po 2 mies. W V i VIII 1988 uczestnik strajków w SG.

Od XII 1989 skierowany na wcześniejszą emeryturę, dorabiał jako portier w spółdzielni inwalidów.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1981), pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006), Krzyżem Wolności i Solidarności (2018).

7 I 1971 – 10 III 1978 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO w Gdańsku w ramach SO krypt. Jesień 70; 10 II 1971 – 7 XI 1974 przez Wydz. III KW MO w Gdańsku w ramach KE krypt. Kobra; 25 IV 1979 – 20 VIII 1980 przez Wydz. IIIA KW MO w Gdańsku w ramach SOR krypt. Len.

Arkadiusz Kazański