Henryk Pawłowski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Henryk Pawłowski, ur. 21 VIII 1949 w Nowym Sączu. Absolwent Politechniki Krakowskiej, Wydz. Transportu (1981) oraz Uniwersytetu Szczecińskiego, Wydz. Zarządzania i Ekonomiki Usług (1999).

W III 1968 uczestnik demonstracji studenckich, zatrzymany na 48 godz. 1970-2009 pracownik PKP, do 1980 adiunkt, monter inżynier, starszy monter inżynier, kierownik warsztatu radiowego w Odcinku Łączności Radiowej w Nowym Sączu, 1980-1982 referendarz w Dyrekcji Rejonowej tamże. 1972-1976 przewodniczący ZMS w zakładzie pracy.

Od IX 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego Węzła PKP w Nowym Sączu, następnie przewodniczący KZ tamże; organizator Komitetów Założycielskich „S” w wielu zakładach woj. nowosądeckiego; IX/X 1980 członek Komitetu Koordynacyjnego przy PDOKP, następnie przewodniczący Komisji Porozumiewawczej „S” Węzła PKP w Nowym Sączu. Od 6 X 1980 członek Komitetu Koordynacyjnego „S” w Nowym Sączu (w Komisji Interwencji). 1980-1981 uczestnik negocjacji z ministrem transportu, nt. reformy branży kolejowej. W 1981 inicjator i realizator przywrócenia tablicy pamiątkowej poświęconej gen. Bronisławowi Pierackiemu na ścianie Domu Kultury Kolejarza w Nowym Sączu. 9-11 I 1981 członek KS podczas strajku w nowosądeckim Ratuszu (11-19 I 1981 kontynuacja strajku w Domu Robotniczym ZNTK), następnie I-VI 1981 uczestnik i przewodniczący kilku tur rozmów MKZ Małopolska – Komisja w Nowym Sączu z Komisją Rządową ws. niezrealizowanych postulatów. 17 V 1981 współorganizator i uczestnik mszy na Rynku po zamachu na Jana Pawła II.

12/13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Załężu k. Rzeszowa, następnie w szpitalu w Nowym Sączu i Iwoniczu-Zdroju, 4 V 1982 zwolniony. Przeniesiony na gorsze stanowisko, 1982-1991 monter inżynier w OKR w Nowym Sączu (od 1989 w Krakowie). 1982-1989 działacz podziemia; współpracował m.in. z Andrzejem Szkaradkiem, Alicją i Gabrielem Derkowskimi, Ewą Andrzejewską, Tadeuszem Nitką; zaangażowany w pomoc dla represjonowanych i ich rodzin, zbieranie składek, informacji o represjonowanych; uczestnik akcji ulotkowych i plakatowania. 1982-1986 wielokrotnie przesłuchiwany, poddawany rewizjom. 1983-1989 uczestnik Duszpasterstwa Ludzi Pracy. 1983-1988 uczestnik spotkań działaczy regionalnych struktur podziemnych, m.in. w Binczarowej k. Grybowa i Krakowie. 1988/1989 współinicjator i współorganizator (m.in. z Leszkiem Pajdą) komitetu ds. ponownej rejestracji „S” w strukturach kolejowych.

III 1989 – 1991 w KO „S” w Nowym Sączu; w 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S”. 1989-1990 przewodniczący KZ „S” Węzła PKP w Nowym Sączu, przewodniczący Okręgowej Sekcji „S” PDOKP w Krakowie, członek Krajowej Sekcji Kolejarzy „S”; 1989-1992 delegat na kolejne WZD Regionu Małopolska, 1990-1992 delegat na kolejne KZD. 1990-1994 radny Miasta Nowy Sącz z listy KO „S”, członek Zarządu Miasta. 1991-1992 z-ca naczelnego dyr. okręgu w Dyrekcji Okręgowej w Krakowie, 1992-1993 dyr. Biura Dyrekcji Generalnej w Warszawie, 1993-1995 z-ca dyr. generalnego w Dyrekcji Generalnej w Warszawie, 1995-1997 członek Zarządu, 1997-2000 dyr. Centrum Szkolenia i Doskonalenia Kadr Kolejnictwa w Warszawie, 2001-2009 prezes Zarządu CS Szkolenie i Doradztwo Sp. z o.o. w Warszawie. Od 2009 na emeryturze; członek Związku Emerytów i Rencistów „S”.

Wyróżniony odznaką Zasłużony dla Transportu RP (1994), Srebrną Honorową Odznaką Zasłużony dla Transportu RP (1998), odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2000), Krzyżem Wolności i Solidarności (2012).

24 X 1980 – 6 V 1983 rozpracowywany przez Wydz. IIIA/V KW MO w Nowym Sączu w ramach SO krypt. Związkowcy; od 6 V 1983 przez Wydz. II KW MO/WUSW w Nowym Sączu; 7 VI – 30 XI 1984 przez Wydz. V WUSW w Nowym Sączu w ramach SOR krypt. Ogniwo.

Sławomir Chmura