Internowani (Szczecin)

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Internowani. Pierwsze osoby internowano przed północą 12 XII 1981. Gdy internowany odmawiał otworzenia drzwi, dochodziło do wyłamywania drzwi, gdy odmawiał przyjęcia i podpisania decyzji o internowaniu, była ona odczytywana. Zatrzymanych przywożono do Komendy MO przy ul. Małopolskiej przez boczną bramę budynku od ul. Starzyńskiego, gdzie mieścił się areszt tymczasowy. Tam sprawdzano tożsamość i odbierano paski, sznurowadła itp.

Na wielu decyzjach o internowaniu miejscem osadzenia był ZK w Nowogardzie, co świadczyło, że decyzje musiały być przygotowane znacznie wcześniej, gdyż od kilku miesięcy był tam przeprowadzany remont. Internowanych umieszczano w celach, po kilku godzinach budzono i doprowadzono do więźniarek, którymi odwożono do ZK w Goleniowie, gdzie umieszczano ich w czteroosobowych celach na pierwszym piętrze, opróżnionych w pośpiechu, o czym świadczył ich wygląd. Rano nadano przemówienie Urbana, w którym podano, w jak doskonałych warunkach zostali osadzeni internowani. Efektem tego była spontaniczna odmowa korzystania z kubłów znajdujących się w celach i groźba rozpoczęcia głodówki. Po krótkiej rozmowie z Jerzym Zimowskim, Zbigniewem Zdanowiczem i Janem Tarnowskim komendant więzienia przydzielił dodatkowych strażników, których zadaniem było wyprowadzanie do ubikacji znajdującej się na parterze.

Podczas spaceru Jarzy Zimowski zaproponował powołanie komitetu więziennego; w jego skład weszli Aleksander Krystosiak, Przemysław Fenrych, Zygmunt Dziechciowski, Jerzy Zimowski, Zbigniew Zdanowicz i Jan Tarnowski. Internowani uzyskali dostęp do biblioteki (bibliotekarzem został Michał Paziewski) i zapewnienie spotkania z kapłanem w czasie świąt oraz obietnicę możliwości wysłuchania mszy świętej w pierwszy dzień Bożego Narodzenia. Do spowiedzi przystąpiła większość internowanych. W wieczór wigilijny rozdano opłatek oraz wyrażono zgodę na odśpiewanie dwóch kolęd przy otwartych drzwiach cel. Na pierwszą mszę św. przygotowano flagę „S” z prześcieradła, które kupiono od więźniów.

11 I 1982 internowanych przewieziono do Ośr. Odosobnienia w Wierzchowie.

Jan Tarnowski