Irena Przeciechowska

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Irena Przeciechowska (z d. Łabędź-Pomirska), ur. 4 XII 1916 w majątku Gryszki na Podolu, zm. 9 II 1990 w Lublinie. Absolwentka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Wydz. Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych (1945).

W czasie studiów wiceprezes Zarządu Stowarzyszenia Studentów Bratnia Pomoc. W czasie II wojny światowej związana (bez formalnego członkostwa) ze środowiskiem Szarych Szeregów i AK (żołnierzami AK był jej mąż, Witold Przeciechowski, oraz bracia). Od 1946 radca prawny w ZZ Pracowników Spółdzielczych w Lublinie, następnie na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Równolegle odbywała aplikację sądową, następnie adwokacką; w XI 1950 wpisana na listę adwokatów Okręgowej Izby Adwokackiej w Lublinie. Jednocześnie pracowała społecznie dla Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Lublinie. Od X 1951, po przebyciu wymaganej wówczas weryfikacji, praktyka adwokacka (weryfikacji nie przeszedł wówczas jej mąż za przynależność do AK), ministerstwo sprawiedliwości odmówiło jej jednak uprawnień do występowania przed Sądami Wojewódzkimi; jako jedyna kobieta w Izbie Lubelskiej była obrońcą wojskowym i podejmowała się obrony w sprawach politycznych (m.in. żołnierzy AK).

Po 13 XII 1981 obrońca działaczy „S” w pierwszych procesach stanu wojennego (m.in. proces organizatorów strajku w FSC w Lublinie), następnie w procesach politycznych l. 80. w Lublinie (obrona studentów KUL i UMCS, młodzieży z III LO im. Zamoyskiego, działaczy „S”, ROPCiO i KPN).

Marcin Dąbrowski