Jacek Bartyzel

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Jacek Bartyzel, ur. 16 I 1956 w Łodzi. Absolwent Uniwersytetu Łódzkiego, kierunek filologia polska (1978), w 1986 doktorat, w 2003 habilitacja, od 2004 prof. nadzw.

1981-1982 i 1983-1986 asystent, 1988-2004 adiunkt, starszy wykładowca w Zakładzie Dramatu i Teatru Instytutu (następnie Katedry) Teorii Literatury, Teatru i Filmu UŁ, 1986-1989 wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie i Instytucie Teologicznym w Łodzi, 1996-1998 w Wyższej Szkole Administracji Publicznej w Łodzi, od 1997 w Instytucie Edukacji Narodowej, 2005-2009 kierownik Zakładu Hermeneutyki Polityki w Instytucie Politologii, od 2009 kierownik Katedry Hermeneutyki Polityki na Wydz. Politologii i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. 1975-1976 uczestnik zbierania podpisów pod listem Listem 218 do Sejmu PRL przeciwko planowanym zmianom w Konstytucji, 1976-1977 współpracownik KOR, następnie KSS KOR, 1977-1979 uczestnik ROPCiO. 1977-1979 współpracownik niezależnych pism „Droga” i „Opinia”, od 1977 kolporter wydawnictw niezależnych, 1977-1981 członek redakcji niezależnego pisma „Bratniak”. W 1979 współzałożyciel i rzecznik RMP, współautor Deklaracji ideowej RMP. 1979-1981 stypendysta TKN.

1980-1981 doradca „S” MKZ/Regionu Ziemia Łódzka, 27 XI 1981 sygnatariusz deklaracji ideowej Klubów Służby Niepodległości.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Sieradzu, następnie w Łowiczu i Kwidzynie, zwolniony 2 XII 1982. Redaktor podziemnych pism „Polityka Polska” (1983-1989) i „Prześwit” (1987-1989); 1988-1989 członek Klubu Myśli Politycznej Dziekania. W 1988 współzałożyciel KIK w Łodzi, 1988-1995 wiceprezes. 1988-1990 członek KO przy Przewodniczącym „S” L. Wałęsie.

W 1989 współzałożyciel i prezes Klubu Konserwatywnego w Łodzi, 1989-1994 w ZChN, od 1993 członek Rady Naczelnej; 1994-1996 współzałożyciel i przewodniczący Rady Naczelnej Tradycjonalistyczno-Konserwatywnego Stowarzyszenia Prawica Narodowa; 1997-2007 członek i przewodniczący Straży Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego; członek honorowy Organizacji Monarchistów Polskich. 1991-2004 redaktor działu „Idee” kwartalnika „Pro Fide Rege et Lege”, 2003-2007 przewodniczący Rady Programowej; od 2009 członek kolegium redakcyjnego „Studiów Politycznych”, od 2010 kwartalnika „Fuego y Raya”. Od 1995 członek założyciel Polskiego Towarzystwa Szekspirowskiego, od 2006 członek Zarządu; członek: Polskiego Towarzystwa Historyków Teatru, Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych, Polskiego Towarzystwa Historycznego, Polskiego Towarzystwa Tomasza z Akwinu, Consejo de Estudios Hispánicos Felipe II.

Autor m.in. „Kryzys” czy „przesilenie”? Mesjanizm jako próba przezwyciężenia świadomości katastroficznej (w niezależnym wydawnictwie Młoda Polska, Łódź 1979); Konserwatyzm bez kompromisu. Studium z dziejów zachowawczej myśli politycznej w Polsce w XX wieku (2002); „Umierać, ale powoli!”. O monarchistycznej i katolickiej kontrrewolucji w krajach romańskich 1815-2000 (2002, 2006); W gąszczu liberalizmów. Próba periodyzacji i klasyfikacji (2004); Śmiertelny bóg Demos. Pięć wykładów o demokracji i jej krytykach (2009); Legitymizm. Historia i teraźniejszość (2009).

W 2002 laureat Nagrody Klio, od 2008 członek kapituły Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

1977-1989 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO/WUSW w Łodzi w ramach SOR krypt. Reżyser.

Sławomir M. Nowinowski