Jadwiga Boral

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Jadwiga Boral, ur. 23 V 1942 w Częstochowie. Ukończyła Studium Rachunkowości i Kontroli w Młoszowej k. Krakowa (1974).

1967-1980 w PZPR.

1960-1964 sprzedawca w sklepie „Społem” w Częstochowie, 1964-1965 referent w Towarzystwie Ubezpieczeń „WARTA” w Szczecinie, 1965-1969 starszy referent w Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Szczecin n. Odrą, 1969-1972 samodzielne stanowisko ds. kadr i szkolenia w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Meblami w Szczecinie, 1972-1975 samodzielny inspektor Działu Prezydialnego w Wojewódzkim Związku Spółdzielni Pracy w Szczecinie, 1975-1983 kierownik Wydziału Kadr w Zespole Elektrowni „Dolna Odra” w Nowym Czarnowie.

17-30 VIII 1980 współorganizator/uczestnik strajku w Elektrowni „Dolna Odra”. Od IX 1980 w „S”, przewodnicząca Komitetu Założycielskiego Zespołu Elektrownia „Dolna Odra” (do wyborów w styczniu 1981), nast. członek zarządu Komisji Zakładowej. Uczestniczyła w pracach Krajowej Komisji Porozumiewawczej Energetyków, członek Prezydium Zarządu PKKE. Opracowała materiały do „Układu Zbiorowego Pracy w energetyce” (wyd. w 1984).

Po 13 XII 1981 działalność wydawnicza i kolporterska, współzałożycielka i redaktorka Nieregularnego Tygodnika Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego Regionu Pomorze Zachodnie „Feniks”, autorka artykułów; 1980-1984 działalność kolporterska (m.in. „Energetyk”, „Tygodnik Wojenny”, „Biuletyn Informacyjny”, ulotki informacyjne, warszawskie i wrocławskie). Od 20 IV 1982-VIII 1982 członek Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego Pomorza Zachodniego. Współpracowała m.in. z Ryszardem Wyżgą, Zdzisławem Konurym, Marią Zarzycką, Ryszardem Kustrą, Grzegorzem Kołtuniakiem, Janiną Trojanowską, Michałem Paziewskim, Janem i Mirosławem Witkowskimi. 1981-1984 kilkakrotnie zatrzymywana, w tym na 48 godz.

25 VIII 1982 internowana, przetrzymywana w Ośr. Odosobnienia w Darłówku, 16 X 1982 zwolniona. 1983 referent w Wydziale Spraw Społeczno-Administracyjnych w Urzędzie Miejskim w Szczecinie, po dwóch miesiącach pracy zwolniona. IX 1983-VIII 1984 bezrobotna. We IX 1984 wyemigrowała do Szwecji. 1984-1986 mieszkała w Öxelosund (osiedle dla uchodźców), nast. przeprowadziła się do Sztokholmu. Po ukończeniu kursów pracowała w wydziale ekonomicznym BK Eletronik oraz w Förlag Redowisning AB, 1986-1990 praca społeczna w Klubie Polskim; wydawca pisma „Refleks” (wspólnie z Władysławem Pożarem); 1987-2002 pracowała w Szwedzko-Polskiej Organizacji Ochrony Środowiska (Svensk-Polska Miljöföreningen), odpowiedzialna za administrację i ekonomię inwestycji organizacji; od 1987 członek Stowarzyszenia Polek (1987-2004 członek zarządu); od 1998 do dziś członek zarządu Rady Uchodźctwa w Szwecji, od 2005 do dziś członek zarządu ds. Nowej Polonii w Szwecji przy Kongresie Polaków w Szwecji; od 2005 do dziś założycielka i przewodnicząca Związku Polaków w Sztokholmie. 2007-do dziś członek Kristdemokratiska Kvinnoförbundet (Chrześcijańsko-Demokratyczna Organizacja Kobiet), 2003-2012 członek Międzyreligijnej i Międzynarodowej Organizacji dla Pokoju (Interreligious and International Federation for World Peace). W 2003 wybrana ambasadorem Pokoju.

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010).

Kontrolowana przez Wydz. V WUSW w Szczecinie w ramach KE Jaga, nr rej. 23839.

Marta Marcinkiewicz