Jadwiga Józefa Marszczek

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Jadwiga Józefa Marszczek (z d. Zygmańska), ur. 19 III 1936 we Włocławku. Absolwentka Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydz. Biologii i Nauki o Ziemi (1965) oraz Studium Podyplomowego na Uniwersytecie Warszawskim.

1957-1965 hydrolog w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej Oddziału Morskiego w Gdyni Biurze Prognoz w Szczecinie, 1965-1981 starszy inspektor woj. w Wydz. Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie. W 1976 sprzeciwiła się udziałowi w organizowanym przez władze wiecu potępiającym robotników Radomia i Ursusa.

Współorganizatorka, od X 1980 członek Komitetu Założycielskiego „S” w Urzędzie Wojewódzkim w Szczecinie (wraz z Ireną Zabrocką i Sławomirą Podlaszewską), następnie wiceprzewodnicząca KZ, delegat do Międzyzakładowej Komisji Robotniczej w Szczecinie, w VI 1981 delegat na ogólnopolski zjazd „S” pracowników administracji państwowej we Wrocławiu.

16 XII 1981 uczestniczka milczącego protestu pod Stocznią Szczecińską, przy tablicy poświęconej Ofiarom Grudnia ʼ70; zwolniona z pracy. 1982-1991 starszy specjalista hydrolog w IMiGW OM w Gdyni Biurze Prognoz w Szczecinie. W I 1982 kolporterka anonimowej poezji patriotycznej (Grudzień 1981 w Kopalniach Polskich); w 1982 uczestniczka manifestacji w Szczecinie, w 1986 w Poznaniu w związku z 30. rocznicą Czerwca ’56; IV 1982 – IV 1983 członek grupy oporu społecznego Wiosna (wraz z S. Podlaszewską, Marią Kisielnicką, Anną Tymicz, Joanną i Janem Kulmami), współorganizatorka sieci kolportażu, organizatorka pomocy dla osób ukrywających się (m.in. Marii Chmielewskiej) i represjonowanych. 1982-1989 kolporterka podziemnych wydawnictw, m.in. NOWej, Kręg, Myśli, „Zeszytów Historycznych”, paryskiej „Kultury”, „Jedności”, „CDN”, „Ogniwa”, „Obrazu”, „KOS”, „Tygodnika Mazowsze” w Szczecinie i w Gryfinie (we współpracy ze Zdzisławem Śmierzchalskim). V 1983 – V 1987 członek grupy Wiosna w strukturach podziemnych Portu Szczecińskiego (m.in. z Tadeuszem Olczakiem); współredaktor (ze Szczepanem Araszkiewiczem), autorka tzw. wstępniaków do niezależnego pisma „Ogniwo”, 1983-1984 współredaktor, autorka (ps. Vox), przepisywaczka matryc w piśmie „CDN”. 1983-1985 kilkakrotnie przesłuchiwana, poddawana rewizjom, 30 IV 1984 (przed 1 Maja) zatrzymana na 48 godz. 1985-1987 współorganizatorka Mszy za Ojczyznę u księży chrystusowców i w in. parafiach, w VI 1985 uczestniczka pielgrzymek do grobu ks. Jerzego Popiełuszki z „S” portowców, w VIII 1985 z „S” budowlanych; 1986-1987 współorganizatorka Dni Kultury Chrześcijańskiej (wraz z J. i J. Kulmami), spotkań z niezależnymi twórcami kultury w prywatnych domach; w 1988 uczestniczka zbiórek pieniędzy dla prześladowanych hutników (przekazano ks. K. Jencarzowi 36 tys. zł dla hutników), strajkujących portowców (wraz ze Zbigniewem Piaseckim) i manifestacji w porcie.

W VI 1989 mąż zaufania „S” w wyborach parlamentarnych; IV 1989 – III 1991 sekretarz KZ „S” przy Biurze Prognoz IMGW w Szczecinie. Od 1991 na emeryturze. II 1997 – V 1998 członek ROP Ogniwo Mokotów Zarządu Okręgu Warszawskiego.

Sylwia Wójcikowa