Jan Filipek

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Jan Filipek, ur. 28 X 1949 w Ruhajcu k. Stołpców (obecnie Białoruś). Ukończył Zasadniczą Szkołę Mechanizacji Rolnictwa w Bolesławcu (1966).

1966-1975 tokarz w Państwowym Ośrodku Maszynowym w Bolesławcu; 1968-1970 zasadnicza służba wojskowa; 1975-1978 pracownik Inco Veritas w Nowogrodźcu, 1978-1981 i 1983-1992 zbrojarz w Zakładzie Produkcji Elementów Budowlanych w Bolesławcu. W V 1975 przesłuchiwany na KM MO w Bolesławcu i wezwany do KM PZPR tamże na rozmowę za krytykę tzw. czynów społecznych, następnie zwolniony z pracy.

30 VIII 1980 organizator i przewodniczący KS w ZPEB (z Leszkiem Chalewiczem, Eugeniuszem Chudymą, Leszkiem Matusiakiem i Tadeuszem Sawickim), od IX 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie KZ w ZBEP; we IX 1980 współzałożyciel i członek Tymczasowego MKZ w Bolesławcu, od X 1980 MKZ/MKK tamże, od III 1981 wiceprzewodniczący, od V 1981 przewodniczący. I/II 1981 uczestnik strajku w klubie Gencjana w Jeleniej Górze, koordynator strajku w zakładach pracy Bolesławca. W VI 1981 delegat na I WZD Regionu Dolny Śląsk, IX/X 1981 delegat na I KZD, członek Komisji Pracy i Spraw Socjalnych.

14 XII 1981 organizator strajku i przewodniczący KS w ZPEB, następnie w ukryciu, poszukiwany listem gończym; zwolniony z pracy. 19 XII 1981 aresztowany po ujawnieniu się na KM MO w Bolesławcu, 28 XII 1981 wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Jeleniej Górze na sesji wyjazdowej w Bolesławcu skazany na 3 lata więzienia, osadzony w AŚ w Jeleniej Górze, następnie w ZK we Wrocławiu i w Łęczycy, uczestnik głodówek 13. dnia każdego miesiąca, 31 VIII 1982 za udział w akcji ulotkowej pobity i ukarany izolatką (1 miesiąc), 31 III 1983 zwolniony. W 1983 wyrokiem Sądu Pracy w Bolesławcu przywrócony do pracy w ZPEB. 1983-1988 przewodniczący TKZ „S” w ZPEB, 1983-1988 przewodniczący Tajnej MKK w Bolesławcu, od 1983 współpracownik RKS „S” Dolny Śląsk, od XII 1987 członek RKW „S” Dolny Śląsk; 1988-1989 przewodniczący Komitetu Organizacyjnego „S” w ZPEB; 1988-1990 przewodniczący RKW „S” Dolny Śląsk Oddział Bolesławiec. 1983-1989 współorganizator sieci kolportażu i kolporter wydawnictw podziemnych (głównie z Warszawy i Wrocławia: m.in. „Z Dnia na Dzień”, „Solidarność Walcząca”, „Ogniwo”, „Tygodnik Mazowsze”), w tym ulotek w ZPEB i Bolesławcu, wytwórca (ze Zbigniewem Razikiem) ulotek „S”. 24 IV 1985 zatrzymany na 48 godz., w VI 1985 śledztwo umorzono. 1983-1989 współpracownik (m.in. dostarczał materiały poligraficzne, wydawnictwa podziemne i ulotki, uzgadniał akcje ulotkowe) Uczniowskiego Komitetu Oporu Społecznego w Bolesławcu; współorganizator Mszy za Ojczyznę w kościele Chrystusa Króla tamże, od 1984 uczestnik Pielgrzymek Ludzi Pracy na Jasną Górę i na Msze za Ojczyznę do kościoła św. Stanisława Kostki w Warszawie. Do 1988 wielokrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany i poddawany rewizjom.

1989-1992 przewodniczący KZ „S” w ZPEB. W 1989 współzałożyciel KO „S” w Bolesławcu, uczestnik kampanii wyborczej KO „S”. 1990-1991 delegat na kolejne WZD Regionu Dolny Śląsk, delegat na kolejne KZD. 1990-1991 przewodniczący MKK „S” Oddział Bolesławiec; 2002-2006 członek Prezydium ZR Jelenia Góra. 1992-1997 kierownik działu marketingu w IBF Polska Sp. z o.o. w Bolesławcu, 1997-2003 na rencie, 2003-2007 zatrudniony w biurze handlowym legnickiej firmy Auto-Salon Dejon & Dąbrowski w Bolesławcu, od 2008 własna działalność gospodarcza.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Do 1984 rozpracowywany przez p. V RUSW w Bolesławcu w ramach KE krypt. Ogniwo; do 26 IX 1986 w ramach SOS kryp. Fala; do 4 IX 1989 w ramach SOR krypt. Nawrót.

Łukasz Sołtysik