Jan Krusiński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Jan Krusiński, ur. 10 III 1953 w Łodzi, zm. 24 XI 2008 we Wrocławiu. 1970-1971 student Politechniki Łódzkiej.

1971-1972 kierowca w PKS Łódź, 1972-1975 galwanizer w zakładach Pilmet we Wrocławiu, od 1975 ustawiacz urządzeń w zakładach Dolam tamże.

W VIII 1980 uczestnik strajku solidarnościowego z robotnikami Wybrzeża w swoim zakładzie pracy, od IX 1980 w „S”.

Po 13 XII 1981 uczestnik strajku w Dolamie; następnie drukarz pierwszych 7. podziemnych nr. „Solidarności Dolnośląskiej”. 2 III 1982 zatrzymany, 4 III 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Nysie, zwolniony 29 IV 1982. Od VIII 1982 członek Solidarności Walczącej; uczestnik przygotowań do protestów ulicznych, m.in. 31 VIII. W X 1982 powołany do wojska, w XII 1982 bez przepustki opuścił jednostkę wojskową w Rawiczu, zatrzymany, osadzony w areszcie wojskowym. Po zwolnieniu ze służby w I 1983 zwolniony z pracy. W swoim mieszkaniu prowadził zakład naprawy telewizorów (będący zarazem przykrywką dla warsztatu, w którym montował sprzęt radiowy dla SW). 1983-1988 wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz. Do 1984 m.in. drukarz wydawnictw podziemnych i organizator kolportażu z Warszawy do Wrocławia. Od 1984 szef Radia SW, prowadził szkolenia podziemnych radiowców, organizator zespołu emitującego program równocześnie z kilku miejsc (sposób ten zwiększał zasięg i zmniejszał ryzyko namierzenia przez pelengatory). Po aresztowaniach w warszawskim Radiu „S” jego wrocławska grupa udała się do stolicy i nadała cykl audycji, będących kontynuacją działalności warszawskich radiowców. Podziemne programy emitował także m.in. w: Ursusie, Bytomiu, Jastrzębiu-Zdroju, Katowicach, Opolu, Łodzi, Rzeszowie, Poznaniu, Lublinie, Szczecinie, Gdańsku, Sopocie, Przemyślu, z okolic Zakopanego (m.in. ze szczytu Kasprowego Wierchu). Przygotował 55 programów i przeprowadził rekordową liczbę ponad 600 emisji.

1989-1992 student Wydz. Organizacji i Zarządzania Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Artur Adamski