Jan Leon Zaklikowski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Jan Leon Zaklikowski, ur. 27 II 1944 w Toruniu. Ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Bydgoszczy (1964).

1965-1966 technik stażysta w Dziale Kontroli Technicznej w Bydgoskiej Fabryce Kabli, 1966-1967 brygadzista grupy regulacyjno-pomiarowej w Przedsiębiorstwie Produkcji i Montażu Urządzeń Elektrycznych Elektromontaż, 1977-1978 oddelegowany do prac budowlanych prowadzonych przez Polimex-Cekop w Iraku, 1979-1980 majster wydz., 1982-1983 starszy majster budowy, kierownik robót montażowo-pomiarowych, w 1984 elektromonter rozruchu (w Elektromontaż).

W VIII 1980 uczestnik strajku w Elektromontażu, wiceprzewodniczący KS; od IX 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego „S” w Elektromontażu, od XII 1980 przewodniczący KZ. Współorganizator (z Markiem Jarocińskim) spotkania z pracownikami budów poza Bydgoszczą; w VI i VII 1981 delegat na I WZD Regionu Bydgoskiego; w X 1981 współzałożyciel niezależnego pisma „Impulsy”, organizator działalności wydawniczej, kolportażu, dostaw sprzętu i materiałów, transportu.

II 1982 – X 1983 działacz Podziemnej Grupy Międzyzakładowej „S” (m.in. z: Henrykiem Cichym, Józefem Karwowskim, Markiem Koczwarą, Bogdanem Guściem, Markiem Rewersem, Wojciechem Kaźmierczakiem). 1982-1983 działacz (z żoną Ewą Zaklikowską) Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom, współorganizator, uczestnik Komitetu Pomocy Aresztowanym i Komitetu Pomocy Internowanym przy Bazylice św. Wincentego à Paulo; drukarz ulotek, kolporter, organizator zbiórek na rzecz internowanych i aresztowanych; współtwórca, autor audycji podziemnego Radia „S” w Bydgoszczy. W X 1984 pomysłodawca, wykonawca brzozowego krzyża umieszczonego (z pomocą Michała Kurka, M. Rewersa, Józefa Herolda) w miejscu prawdopodobnego uprowadzenia ks. Jerzego Popiełuszki w pobliżu Przysieka. 1982-1984 kilkakrotnie zatrzymywany, kilkanaście razy wzywany na przesłuchania, rewizje w domu. 4 X 1983 aresztowany, 24 XII 1983 zwolniony, następnie pod dozorem MO, w VII 1984 sprawę umorzono na mocy amnestii. VII 1984 – 1985 współwłaściciel Zakładu Ceramiki Użytkowej.

Od XII 1985 na emigracji w Kanadzie. 1986-1989 współpracownik organizacji solidarnościowych założonych przez Alicję i Grzegorza Staszewskich w Ottawie, Benedykta Lewandowskiego w Omaha; wspierał finansowo bydgoskie struktury podziemnej „S”. Od 1986 członek Koła Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Victorii.

Odznaczony Krzyżem Brązowym Kombatantów (1991), Medalem Pro Memoria (2007), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2016), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

Katarzyna Grysińska