Jan Leonard Łodyga

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Jan Leonard Łodyga, ur. 13 II 1944 w Puławach. Ukończył LO tamże (1963), 1963-1964 student Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek polonistyka.

1964-1966 sekretarz redakcji „Echa Puławskiego” (pisma wydawanego przy Zakładach Azotowych w Puławach w Budowie), 1966-1967 redaktor „Głosu FSC” w Lublinie, 1967-1968 pracownik działu handlowego Spółdzielczego Domu Handlowego Społem w Puławach, od 1968 ponownie w ZA: m.in. 1968-1970 sekretarz redakcji i redaktor rozgłośni zakładowej Nasze Sprawy, 1970-1980 kierownik sekcji w dziale organizacji i zarządzania.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w ZA, 10 IX 1980 w Świdniku uczestnik spotkania założycielskiego MKZ Regionu Środkowo-Wschodniego; wiceprzewodniczący KZ w ZA; od VI 1981 wiceprzewodniczący Zarządu Oddziału „S” Ziemia Puławska (zatrudniony na etacie).

13 XII 1981 współorganizator ewakuacji sprzętu z siedziby ZO w Puławach. 13-22 XII 1981 w ukryciu, 22 XII stawił się do pracy; 2 I 1982 wezwany na przesłuchanie, zatrzymany na 48 godz. w areszcie KM MO w Puławach, 4 I 1982 podczas równolegle przeprowadzonej rewizji w mieszkaniu SB skonfiskowała jego księgozbiór (3 worki), w tym wydawnictwa podziemne; ponownie zatrzymany na 48 godz. w areszcie KM MO w Lublinie; 8 I 1982 internowany (pod pretekstem udziału w wyniesieniu powielacza z ZO „S” 13 XII 1981) w Ośr. Odosobnienia we Włodawie, od 22 IV 1982 w Lublinie, od 2 VIII 1982 w Kwidzynie: 14 VIII 1982 pobity przez Służbę Więzienną w czasie pacyfikacji protestu internowanych; 23 VIII 1982 jego matka, Jadwiga Łodyga, będąca świadkiem pacyfikacji, złożyła do Prokuratury Wojewódzkiej w Elblągu zawiadomienie o pobiciu syna i innych internowanych, zwolniony 15 X 1982. W 1983 świadek w procesie internowanych z Ośr. Odosobnienia w Kwidzynie, oskarżonych o pobicie funkcjonariuszy Służby Więziennej; w pracy przeniesiony na niższe stanowisko (kierownik sekcji przewozów pracowniczych w dziale administracyjno-gospodarczych); 2-krotnie udostępniał swoje mieszkanie na emisje podziemnego Radia „S”. 6 V 1986 aresztowany w efekcie natrafienia przez SB na trop funduszy ZO „S” ukrytych po 13 XII 1981, przetrzymywany w AŚ w Lublinie, 6 VIII 1986 oskarżony o zagarnięcie mienia „S” (które po 13 XII 1981 władze stanu wojennego nakazywały oddawać do dyspozycji reżimowych pełnomocników ds. majątku związkowego), w trakcie procesu nie przyznał do winy, 15 XII 1986 skazany na 2 lata więzienia, następnie karę zmniejszono na mocy amnestii do 1 roku, karę wysokiej grzywny i odszkodowanie na rzecz Skarbu Państwa, 23 XII 1986 zwolniony; zwolniony z pracy, zatrudniany dorywczo, m.in. w zakładzie kamieniarskim; 20 I 1988 osadzony w AŚ w Lublinie Oddział Zamiejscowy Leonów w celu odbycia reszty kary więzienia, 23 II 1988 po odwołaniach warunkowo zwolniony.

W 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S” na terenie Puław. 1989-1991 wiceprzewodniczący, 1991-1994 członek ZO „S” Ziemia Puławska. W 1990 założyciel i redaktor nacz. „Tygodnika Puławskiego”. W II 1990 przywrócony do pracy w ZA: w 1990 operator pomp, 1990-1997 organizator i kierownik Ośrodka Informacji i Wydawnictw, 1997-2002 kierownik sekcji w Zespole Promocji. Od 2002 na rencie, od 2009 na emeryturze.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2006).

VII 1980 – III 1981 rozpracowywany przez Wydz. III A KW MO w Lublinie w ramach SOS krypt. Obrabiarka; 1982-1986 przez Wydz. V KW MO w Lublinie/RUSW w Puławach w ramach SOR krypt. Wicek.

Marcin Dąbrowski