Jan Martini

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Jan Martini, ur. 30 I 1944 we Lwowie. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (1968), pianista.

Uczestnik wydarzeń Marca ’68. Przewodniczący Samodzielnego Koła Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków w Koszalinie. 1980-1982 kierownik muzyczny Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie.

Od IX 1980 w „S”; członek KZ w BTD, w 1981 delegat na I WZD Regionu Pobrzeże, członek Prezydium ZR, przewodniczący Komisji Informacji, Oświaty i Kultury, odpowiedzialny za kolportaż prasy związkowej.

Po 13 XII 1981 współorganizator kolportażu ulotek i wydawnictw niezależnych; współpracownik RKS, do IV 1982 redaktor niezależnego czasopisma „Grudzień ’81. Gazeta Wojenna NSZZ «Solidarność» w Koszalinie” oraz współredaktor (wraz z Janem Ryszardem Kowalskim) w Nosówku k. Koszalina czasopisma „CDN”. 1 V 1982 aresztowany, skazany przez Sąd Pomorskiego Okręgu Wojskowego na 3 lata więzienia i grzywnę, VI-VIII 1982 osadzony w ZK w Szczecinku, VIII 1982 – I 1983 w ZK we Wrocławiu, następnie w ZK w Strzelinie (uczestnik 3-dniowej głodówki), w III 1983 zwolniony. Po wyjściu na wolność współorganizator wieczorów poetycko-muzycznych, wernisaży sztuki w domach prywatnych i przy kościele św. Ducha w Koszalinie. 1983-1987 współpracownik KIK.

Od 1987 na emigracji w Egipcie. 1990-1994 w KLD, następnie do 2000 w UW.

Laureat wielu nagród muzycznych, m.in. w Opolu, Zielonej Górze, Toruniu. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2000).

Rafał Marciniak