Janina Wehrstein

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Janina Wehrstein, ur. 30 IX 1930 w Stryju (obecnie Ukraina). Ukończyła VI LO w Gdańsku (1967).

W 1949 maszynistka w Okręgowej Dyrekcji Dróg Wodnych w Gdańsku, 1949-1954 maszynistka, następnie referent zaopatrzenia materiałowego w Przedsiębiorstwie Zaopatrzenia Farmaceutycznego Cefarm w Gdańsku, 1954-1957 ekonomistka w Gdańskich Zakładach Drobiarskich w Gdańsku, 1958-1963 sekretarka w Sopockich Zakładach Przemysłu Terenowego w Sopocie, 1963-1966 kierownik sekretariatu w Biurze Projektów Budownictwa komunalnego w Gdańsku, 1966-1967 w Obsłudze Ratalnej Sprzedaży w Gdańsku, w 1968 sekretarka w CSO Ogrodniczym Zakładzie Handlowym w Gdańsku, 1969 – VI 1982 ekonomistka techniczna w PP Pracownie Konserwacji Zabytków w Gdańsku.

Od IX 1980 w „S”, członek Prezydium Komitetu Założycielskiego, następnie od XI 1980 KZ.

14 XII 1981 współorganizatorka akcji protestacyjnej, członek KS w PKZ. 16 XII 1981 ciężko pobita przez ZOMO podczas demonstracji, do 24 XII 1981 przebywała w szpitalu, do III 1982 na zwolnieniu lekarskim; w VI 1982 zwolniona z pracy. I-VIII 1982 udostępniła swoje mieszkanie na podziemną drukarnię, gdzie drukowano m.in. podziemne pismo „Gryps” sygnowane przez Terytorialno-Związkowy Komitet Samoobrony Społecznej „Solidarność”. 12 VIII 1982 zatrzymana, następnie 13 VIII 1982 aresztowana i osadzona w AŚ w Gdańsku, 29 VII 1983 zwolniona na mocy amnestii, następnie zwolniona z pracy. X-XII 1983 maszynistka w Kurii Biskupiej w Gdańsku, 1984 – I 1986 sekretarka w Zespole Adwokackim nr 6 w Gdańsku. 1983-1986 w redakcji podziemnego pisma Tajnej Komisji Zakładowej Gdańskiej Stoczni Remontowej „Informator”; sporządzała matryce, zajmowała się kolportażem podziemnych pism: „Nasz Czas”, „Rozwaga i Solidarność”. 9 X 1985 zatrzymana, następnie aresztowana, osadzona w AŚ w Gdańsku. 8 IX 1986 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył postępowanie na mocy amnestii. 8 IX 1986 zwolniona z aresztu. X-XII 1986 kasjerka w Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim w Gdańsku, 1986-1988 prowadziła Komisję Interwencji i Praworządności „S”. 1987-1989 kierownik kancelarii w Zespole Adwokackim nr 14 w Gdańsku. W VIII 1988 na terenie parafii św. Brygidy w Gdańsku była skarbnikiem MKS, także z Małgorzatą Górczewską zajmowała się działalnością pomocową dla strajkujących. Po strajkach do 1989 (także na parafii św. Brygidy) skarbnik Międzyzakładowego Komitetu Organizacyjnego. 13-27 XII 1988 w jej mieszkaniu miała miejsce głodówka działaczy WiP przeciw obowiązkowej służbie wojskowej. IV-VI 1989 szefowa Rady Funduszu Wyborczego przy Regionalnym Komitecie Obywatelskim w Gdańsku.

1989-1991 kierownik działu interwencji i porad prawnych ZR Gdańskiego, 1991-1993 dyrektor Biura Poselsko-Senatorskiego „S” w Gdańsku, 1993-1997 asystent poselski w Biurze Poselskim Bogdana Borusewicza z UW. Od 1996 na emeryturze. Od 1989 współzałożycielka, członek Zarządu Gdańskiego Rodziny Katyńskiej, od 1991 przewodnicząca oddziału gdańskiego Stowarzyszenia Penitencjarnego Patronat, od 2002 członek ogólnopolskiego Zarządu. Od 1993 członek Stowarzyszenia Godność w Gdańsku.

Wyróżniona Złotą Odznaką Za Zasługi w Pracy Penitencjarnej (2000). Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006), wyróżniona Odznaką Honorową Za Zasługi dla Ochrony Praw Człowieka (2010), odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

23 VIII 1982 – 10 XI 1983 rozpracowywana przez Inspektorat 2 KW MO/WUSW w Gdańsku w ramach SOR krypt. Cela.

Arkadiusz Kazański