Janusz Łaździn

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Janusz Łaździn, ur. 20 IV 1953 w Słupsku, zm. 10 IV 2006 w London (Kanada). Ukończył ZSZ.

Pracownik Północnych Zakładów Przemysłu Skórzanego Zakład Obuwia Alka w Słupsku, elektryk.

Od IX 1980 w „S”; przewodniczący KZ w Alce; V-VI 1981 delegat na I WZD Regionu Słupskiego.

14 XII 1981 zatrzymany, 16 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Strzebielinku, zwolniony 31 XII 1981. Działacz podziemia; w III 1982 współzałożyciel Okręgowego Komitetu Oporu w Słupsku; 9 V 1982 zatrzymany, 10 V 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Strzebielinku, zwolniony 15 VII 1982. Zwolniony z pracy. W XI 1982 powołany do Wojskowego Obozu Specjalnego w Chełmnie n. Wisłą. 4 XII 1982 aresztowany w związku z działalnością w OKO, 24 III 1983 skazany przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Koszalinie na sesji wyjazdowej w Słupsku na 1,5 roku więzienia. po odbyciu wyroku współinicjator złożenia 1 VIII 1984 w imieniu „S” wieńców pod pomnikiem Powstańców Warszawy w Słupsku; w V 1985 współzałożyciel RKW Regionu Słupskiego (z Zygmuntem Golińskim i Henrykiem Grządzielskim), następnie od X 1985 członek RKK „S” Regionu Słupskiego, redaktor i wydawca pisma RKK „Solidarność Słupska”; od 1987 członek Międzyregionalnej Komisji Koordynacyjnej „S” Pomorza Środkowego Koszalin–Słupsk; uczestnik akcji ulotkowych; wielokrotnie zatrzymywany, poddawany rewizjom, karany przez kolegium ds. wykroczeń grzywnami. W 1988 zatrudniony przy budowie zakładu mleczarskiego Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Słupsku.

Od 1988 na emigracji w Kanadzie; mieszkał w Sascatoon, a później w London.

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

30 X 1981 – 28 IX 1987 rozpracowywany przez Wydz. IIIA/V KW MO/WUSW w Słupsku w ramach SOR krypt. Pelikan/Skoczek/Struktura.

Igor Hałagida