Janusz Krupski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Janusz Krupski, ur. 9 V 1951 w Lublinie, zginął 10 IV 2010 w katastrofie lotniczej koło Smoleńska (Rosja). Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kierunek historia (1975).

W 1973 przeciwstawił się, jako prezes Koła Naukowego Historyków Studentów KUL, powołaniu na uczelni SZSP. W 1975 obserwator procesu Stanisława Kruszyńskiego, studenta KUL oskarżonego o krytykę ustroju, autor listu otwartego w jego obronie. W 1976 uruchomił jeden z pierwszych powielaczy spirytusowych. W VI 1976 (występując razem z kolegami jako Komitet Młodzieży Polskiej ds. Przestrzegania Postanowień KBWE) przekazał list zawierający opis przypadków łamania prawa w Polsce uczestnikom Zgromadzenia Młodzieży i Studentów Europy w Warszawie. Od 1976 członek KIK. 1976/1977 zbierał podpisy pod apelem o powołanie sejmowej komisji do zbadania okoliczności wydarzeń w Radomiu i Ursusie w VI 1976. W 1976 współtwórca (z Witem Wojtowiczem) Nieocenzurowanej Oficyny Wydawniczej, gdzie był drukowany „Biuletyn Informacyjny” KOR i 2 pierwsze nr. pisma literackiego „Zapis”. 1977-1988 współzałożyciel, członek redakcji, drukarz i kolporter niezależnego pisma młodych katolików „Spotkania”. W 1978 inicjator serii wydawniczej Biblioteka „Spotkań”. 23 VIII 1979 sygnatariusz apelu Komitetu Porozumienia na Rzecz Samostanowienia Narodu o wolne wybory. Do 1980 wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany.

Od jesieni 1980 do 13 XII 1981 koordynator Sekcji Historycznej przy MKZ, następnie ZR „S” w Gdańsku.

13 XII 1981 – 22 X 1982 w ukryciu. 22 X – 8 XII 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Lublinie. 21 I 1983 porwany w Warszawie przez 3 funkcjonariuszy Samodzielnej Grupy „D” Departamentu IV MSW, z Grzegorzem Piotrowskim na czele, wywieziony do Puszczy Kampinowskiej i oblany fenolem, w wyniku czego uległ silnemu poparzeniu.

1990-1992 dyr. wydawnictwa Editions Spotkania. 1991-1993 członek kolegium redakcyjnego tygodnika „Spotkania”. 1992-1993 ekspert nadzwyczajnej sejmowej komisji do zbadania skutków stanu wojennego, 1993-1995 Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej. 1993-2000 prezes Wydawnictwa Krupski i S-ka w Warszawie. 2000-2006 wiceprezes Instytutu Pamięci Narodowej. Od 2006 kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (2010).

Włodzimierz Domagalski