Janusz Różycki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Janusz Różycki, ur. 20 XII 1953 w Tarnowie, zm. 31 VIII 2005 w Zamościu. Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1979).

Podczas studiów uczestnik Duszpasterstwa Akademickiego (powołanego w l. 50. przez ks. Karola Wojtyłę). 1979-1983 nauczyciel w Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Biłgoraju, 1983-1988 katecheta przy parafii Wniebowzięcia NMP w Biłgoraju.

Od X 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie KZ w ZSME; XII 1980 – VI 1981 przewodniczący Międzyzakładowego Komitetu Robotniczego „S” Ziemi Biłgorajskiej; delegat na I WZD Regionu Środkowo-Wschodniego, członek ZR, delegat na I KZD. 5 IV 1981 zwolniony z pracy, 6 V 1981 przywrócony przez Kolegium Odwoławcze przy Urzędzie Miasta.

12/13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Krasnymstawie, Włodawie i Kwidzynie, od 15 VII 1982 na przepustce (przedłużanej co mies.), zwolniony w X 1982. W 1983 zwolniony z pracy pod naciskiem SB.

Od VI 1988 na emigracji w USA, od VIII 1989 w Polsce. 4 IX 1989 przywrócony do pracy w ZSME. W 1989 delegat Pełnomocnika Rządu ds. Reformy Samorządu Terytorialnego w Zamościu. W 1990 delegat na II WZD, następnie na II KZD. 1990-1992 wojewoda zamojski. 1992-1997 dyr. wydziału kadr, organizacji i nadzoru w Kuratorium Oświaty w Zamościu. W 1997 współzałożyciel Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji tamże, 1997-2003 wicekanclerz, 2003-2005 kanclerz WSZiA. 1991-1998 prezes Zarządu Wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w Zamościu, 1999-2005 prezes Zarządu Powiatowego, członek Prezydium Zarządu Wojewódzkiego ZOSP. 1995-2005 współzałożyciel, prezes Stowarzyszenia Porozumienie Samorządowe Zamojszczyzny. 2004-2005 prezes Stowarzyszenia Zamojskie Centrum Wolontariatu.

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2002).

Marcin Dąbrowski