Janusz Szczepan Koniec

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Janusz Szczepan Koniec, ks., ur. 2 VIII 1940 w Hutkowie k. Zamościa. Absolwent Wyższego Seminarium Duchownego Hosianum w Olsztynie, święcenia kapłańskie (1964).

1954-1957 w ZMP, przewodniczący koła klasowego w I LO im. Jana Zamoyskiego w Zamościu. W X 1956 uczestnik wiecu w Zamościu, współautor (z kolegą szkolnym Tomaszem Kamińskim) petycji o uwolnienie ks. kard. Stefana Wyszyńskiego; w X 1956 współorganizator zbierania darów dla uczestników powstania węgierskiego. W 1957 pracownik sezonowy w PGR w Krzewicy k. Tomaszowa Lubelskiego. Nachodzony przez SB. 1964-1972 wikariusz w parafii św. Mikołaja w Elblągu, prowadził młodzieżowe grupy Ruchu Światło-Życie, z których wywodziło się wielu późniejszych działaczy „S”; 1972-1981 wikariusz, następnie rektor, proboszcz parafii św. Jerzego tamże. W XII 1970 pomagał w ukrywaniu demonstrantów, wspierał duchowo i materialnie represjonowanych i ich rodziny w Elblągu.

16-31 VIII 1980 uczestnik wieców i modlitw pod bramą Stoczni Gdańskiej im. Lenina (codziennie dojeżdżał z Elbląga); 24 i 31 VIII 1980 na zaproszenie strajkujących robotników odprawił mszę w Zakładzie Produkcji Przemysłowej Elbląskiego Kombinatu Budowlanego (znanego jako Fabryka Domów).

13 XII 1981, po wyjściu ze szpitala w Poznaniu, gdzie przebywał na leczeniu, jeden z nielicznych uczestników wiecu pod bramą Stoczni Gdańskiej; następnie odwiedzał rodziny internowanych i aresztowanych, organizował opiekę duszpasterską i pomoc. 1982-1987 proboszcz parafii św. Stanisława Biskupa w Samborowie k. Ostródy.

1988-1998 proboszcz parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Rodnowie k. Bartoszyc, od 1998 parafii św. Stanisława Biskupa w Waplewie k. Olsztynka.

Andrzej Kapuściński