Jerzy Antoni Zarębski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Jerzy Antoni Zarębski, ur. 15 IV 1950 w Zabrzu. Ukończył Technikum Górnicze w Chorzowie (1971).

1971-1973 zatrudniony w Zakładzie Przeróbki Węgla w KWK Sosnowiec w Sosnowcu, 1973-1982 w KWK Manifest Lipcowy (od 1990 Zofiówka) w Jastrzębiu-Zdroju.

28 VIII – 3 IX 1980 współorganizator strajku w ZPW w KWK Manifest Lipcowy, od IX 1980 w „S”; członek KZ; przewodniczący Komisji ds. Przeróbki Mechanicznej Węgla w Resorcie Górnictwa przy KWK Manifest Lipcowy; 28 IV 1981 delegat na I KZD Sekcji Górnictwa NSZZ „S”.

13-15 XII 1981 uczestnik strajku w KWK Manifest Lipcowy. I-IV 1982 redaktor odpowiedzialny za druk i kolportaż podziemnego pisma „Wiadomości Wojenne”, organizator materiałów poligraficznych. 30 IV 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu, zwolniony 24 VII 1982, 15 XI 1982 ponownie zatrzymany, przewieziony do KW MO w Katowicach, aresztowany, osadzony w AŚ przy KW MO w Katowicach, zwolniony z pracy, 19 V 1983 skazany wyrokiem Sądu Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu na sesji wyjazdowej w Katowicach na 1 rok i 9 mies. więzienia, osadzony w ZK w Strzelinie, 5 IX 1983 zwolniony na mocy amnestii. 24 IV 1983 zatrudniony w Odlewni Żeliwa w Żorach. Wielokrotnie wzywany na przesłuchania do KM MO w Żorach. IX 1983 – IV 1984 bez zatrudnienia.

Od 27 VIII 1984 na emigracji w Australii. 1984-1989 członek Zarządu Związku Wolnych Polaków w Australii, organizator i przewodniczący Stowarzyszenia Polsko-Ukraińskiego, współorganizator Biura Informacyjnego „S”, odpowiedzialny za współpracę z organizacjami polonijnymi, głównie b. żołnierzy AK i Stowarzyszenia Byłych Kombatantów Wojennych. 1984-2003 własna działalność Gospodarcza. 1988 – 22 XII 1990 przedstawiciel Rządu RP na Uchodźstwie z siedzibą w Londynie w Okręgu Australijskiego Terytorium Stołecznego. W 1991 kierował kampanią wyborczą na rzecz PC. Od 13 V 1997 upoważniony reprezentant ROP na terenie Canberry. 2003-2006 szef kantyny w Policji Federalnej w Canberze, od 2006 szef restauracji w hotelu Best-Western.

Autor wspomnień z okresu działalności w Polsce i na emigracji 12 gorących lat (1992).

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi przez Rząd RP na Uchodźstwie za zasługi w pracy niepodległościowej (1990).

Halina Żwirska