Jerzy Zieleński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Jerzy Zieleński, ur. 16 X 1928 w Łodzi, zm. 13 XII 1981 w Warszawie. Absolwent Akademii Nauk Politycznych, Sekcja Dziennikarstwa (1951) i Zaocznego Studium Dziennikarskiego na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego (1969).

W czasie II wojny światowej żołnierz AK, więzień Pawiaka, w 1944 uczestnik powstania warszawskiego, następnie w obozach przejściowych w Ursusie i Szczakowej. 1948-1949 reporter „Gazety Ludowej”, 1948-1949 „Razem”, 1949-1950 z-ca redaktora naczelnego „Wiadomości Służby Polsce”, 1950-1952 dziennikarz „Sztandaru Młodych”, 1953-1955 „Przyjaciela żołnierza”, 1955-1970 „Dookoła Świata”, 1970-1974 „Życia i Nowoczesności”, 1974-1975 „Literatury”, 1972-1981 „Problemów”. W l. 50. członek ZHP i ZMP SDP. 1977-1980 współpracownik, autor tekstów (pod ps.) w pismach wydawanych poza cenzurą: „Biuletyn Informacyjny” (KSS „KOR”), „Robotnik”, „Zapis”; 1978-1981 członek zespołu Konwersatorium Doświadczenie i Przyszłość.

Od jesieni 1980 w „S”, doradca Regionu Mazowsze, współinicjator zmian w SDP, w 1981 delegat na I KZD; jesienią 1981 organizator zespołu redakcyjnego pisma regionu „Tygodnik Mazowsze”, od 5 XI 1981 redaktor naczelny, popełnił samobójstwo na wiadomość o wprowadzeniu stanu wojennego (nr 1 „TM” przygotowany 12 XII nie zdążył się ukazać, edycję podziemną w II 1982 dla uczczenia jego pamięci rozpoczęto od nr. 2).

Autor tomów reportaży i książek popularnonaukowych, m.in. Stan oblężenia w raju (1963), Technika i ja (1970), tekstów do filmów popularnonaukowych, współscenarzysta serialu TVP „Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy”.

Laureat nagrody SDP im. Bolesława Prusa (1981), odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1964) i Krzyżem Walecznych (za udział w powstaniu warszawskim).

Włodzimierz Domagalski