Jerzy Zimowski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Jerzy Zimowski, ur. 8 VIII 1941 w Krakowie, zm. 15 VIII 2007 w Odessie. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydz. Prawa (1964).

1964-1972 prokurator Prokuratury Rejonowej w Szczecinie, 1972-1980 radca prawny m.in. w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Komunikacji Miejskiej w Szczecinie. 1963-1980 w PZPR. 1978-1980 członek grupy rozpoczynającej działalność opozycyjną w Szczecinie, kolporter wydawnictw niezależnych m.in. „Robotnika”, „Biuletynu Informacyjnego” KSS KOR, organizator pomocy prawnej.

W VIII 1980 uczestnik strajku w WPKM, członek KS; od IX w „S”. 1980-1981 doradca MKR w Szczecinie, następnie dyrektor Biura Prawnego Regionu Pomorze Zachodnie. 1980/1981 doradca strajkujących rolników w Ustrzykach Dolnych i Rzeszowie.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Goleniowie, Wierzchowie i Strzebielinku, 23 XII 1982 zwolniony. Po zwolnieniu organizator zespołu doradztwa i pomocy prawnej dla represjonowanych. 1983-1989 radca prawny. Od VII 1984 współpracownik tajnej Rady Koordynacyjnej „S” Pomorza Zachodniego, autor do pism podziemnych „Obraz” i „Grot” pod własnym nazwiskiem. 22 VI 1988 uczestnik strajku w WPKM; w VIII 1988 uczestnik strajku w Porcie Szczecińskim, odpowiedzialny za udzielanie informacji dla rozgłośni zagranicznych, od X 1988 rzecznik prasowy MKO „S” w Szczecinie.

W 1989 członek KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie, 1989-1991 poseł RP z listy KO „S”, w Komisji Ustawodawczej, Komisji Administracji Spraw Wewnętrznych. VIII 1990 – XII 1996 wiceminister spraw wewnętrznych. 1990-1994 w UD, następnie w UW, od 2005 w PD demokraci. pl, członek rady politycznej. Od 1997 prowadził własną kancelarię adwokacką w Warszawie, od 1998 członek Zarządu Fundacji Instytut Spraw Publicznych.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

Mirosława Łątkowska, Adam Borowski