Juliusz Kowalski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Juliusz Kowalski, ur. 2 V 1937 w Krzemieńcu na Wołyniu (obecnie Ukraina). Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1967).

W 1952 zawieszony na 2 lata w prawach ucznia za działalność w Młodzieżowej Organizacji Podziemnej Orzeł, funkcjonującej w szkołach średnich w Kaliszu. Od 1967 w Związku Polskich Artystów Plastyków, 1967-1976 w Zarządzie Okręgu Poznańskiego. 1981-1990 zatrudniony w Pracowni Sztuk Plastycznych w Poznaniu.

1982-1989 animator poznańskiego ruchu kultury niezależnej, organizator wystaw i wydarzeń artystycznych, skupiających niezależne środowiska twórcze i opozycyjne; stały współpracownik Komitetu Kultury Niezależnej i struktur zakładowych i regionalnych „S”, Duszpasterstwa Świata Pracy, Duszpasterstwa Środowisk Twórczych na terenie miasta; organizator ok. 20 wystaw, głównie zbiorowych, m.in.: w 1985 „Czas smutku, czas nadziei” (prace ponad 30 artystów z całego kraju), „Nadzieja jest w was, pokój i młodzi idą razem” (ponad 90 artystów), w 1986 „Polska Pieta” (ponad 60 artystów; wystawa prezentowana również we Wrocławiu, w Katowicach, Krakowie, Gdańsku i Warszawie); wśród wystaw indywidualnych m.in. w 1986 wystawa rysunków Andrzeja Wajdy „Notes”. Od 1987 współtwórca i dyr. poznańskiej Galerii U Jezuitów przy Ośrodku Kultury Chrześcijańskiej w Poznaniu.

1989-1993 wiceprezes ZG ZPAP.

7 V 1982 – 27 XI 1989 rozpracowywany przez Wydz. III WUSW w Poznaniu w ramach KE.

Barbara Fabiańska