Jurek Jurecki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Jurek (właśc. Józef) Jurecki, ur. 18 IX 1958 w Krakowie. 1977-1978 student matematyki na Uniwersytecie Jagiellońskim, absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Wydz. Organizacji i Zarządzania Przemysłem (1984).

1978-1980 uczestnik Dominikańskiego Duszpasterstwa Akademickiego Beczka w Krakowie.

Od IX 1980 w NZS AGH, współorganizator Komitetu Założycielskiego; w II 1981 uczestnik strajku o rejestrację NZS w AGH (w KS, szef Gwardii Strajkowej), 3-6 IV 1981 współorganizator ogólnopolskiego I Zjazdu NZS w Krakowie. 17 V 1981 współorganizator Białego Marszu w Krakowie po zamachu na Jana Pawła II (odpowiedzialny za sprawy bezpieczeństwa), XI/XII 1981 uczestnik strajku solidarnościowego ze studentami radomskiej WSI w AGH (w KS, szef Gwardii Strajkowej).

13-20 XII 1981 w ukryciu. 17 XII 1981 uczestnik demonstracji na Rynku Głównym w Krakowie, następnie rocznicowych i patriotycznych, m.in. 3 V, 31 VIII, 11 XI, 13 XII; od XII 1981 uczestnik akcji ulotkowych i plakatowych, zbierania składek na pomoc represjonowanym w Krakowie i Zakopanem, projekcji filmów i spotkań z niezależnymi twórcami w kościele św. Antoniego w Zakopanem; 1982-1984 współorganizator Ruchu Oporu NZS w AGH, współpracownik Krakowskiej Rady RO NZS; w 1982 współorganizator akcji z użyciem kwasu masłowego przed posiedzeniami krakowskich struktur PZPR, a także szefostwa Studium Wojskowego AGH; 1982-1983 odpowiedzialny za przygotowanie miejsc emisji dla podziemnego Radia „S” w Krakowie; 1982-1984 współzałożyciel, drukarz (z Robertem Rychlickim, Markiem Domagałą, Tadeuszem Górczykiem) „Kuriera Studenckiego”; 1982-1989 kolporter podziemnych pism, m.in. „Tygodnika Mazowsze”, „PWA. Przeglądu Wiadomości Agencyjnych”, „Hutnika”, „Zomorządności” oraz ulotek; kurier z podziemnymi wydawnictwami między Krakowem (dostawca Maciej Dudek ) a Zakopanem (odbiorca Maciej Krokowski); w 1983 współorganizator (z Markiem Domagałą i Robertem Rychlickim) akcji przy ul. Basztowej w Krakowie z użyciem wyrzutni ulotek z samowyzwalaczem, transparentów (z napisem „S”) i oraz sprzętu nagłaśniającego. 1983-1984 recepcjonista w Schronisku PTTK na Polanie Chochołowskiej (zwolniony na polecenie WOP), 1984-1988 zastępca kierownika ds. transportu w Funduszu Wczasów Pracowniczych w Zakopanem. 1985-1989 współzałożyciel, drukarz (z Wojciechem Mrozem) „Biuletynu Podhalańskiego”; 3 V 1985 współorganizator demonstracji rocznicowej w Zakopanem; 1985-1987 w kontakcie z Association Solidarité France-Pologne (Stowarzyszenie Solidarność Francusko-Polska) z Francji, m.in. z Jacques Pelé (dostawy materiałów poligraficznych i artykułów spożywczych). Kilkukrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, rewizje w mieszkaniu, w 1984 uniemożliwiono mu członkostwo w GOPR (w ramach kombinacji operacyjnej SB). 1987-1989 własna działalność gospodarcza, 1987-1988 pracownik Przędzalni Wełny Owczej w Zakopanem.

1989-1991 w KO „S” w Zakopanem, szef Komisji Spraw Socjalnych, w 1989 współorganizator kampanii wyborczej na Podhalu. Od 1989 współzałożyciel, współwłaściciel, dziennikarz śledczy „Tygodnika Podhalańskiego” w Zakopanem, od 1990 współzałożyciel i współudziałowiec Zakopiańskiego Towarzystwa Gospodarczego Sp. z o.o. w Zakopanem, od 1994 prezes Zarządu. W 1990 członek Wojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Byłych Funkcjonariuszy b. SB w Nowym Sączu poddawanych weryfikacji. 1990-1994 radny Zakopanego z listy KO „S”. W 1991 stypendysta German Marshall Fund w USA. W 2004 inicjator (w ramach „Tygodnika Podhalańskiego” i we współpracy z IPN) powstania w Zakopanem i Nowym Targu punktów konsultacyjnych ds. składania wniosków o udostępnienie dokumentów i zapytań o status pokrzywdzonego. Od 2001 organizator szkoleń dla dziennikarzy w krajach totalitarnych i nowych demokracji (Białoruś, Ukraina, Tunezja, Birma). W 2005 deportowany z Kuby w czasie zjazdu opozycji. Od 1990 publicysta m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Czasie Krakowskim”, „Głosie Solidarności”, „Newsweeku Polska”, „Rzeczpospolitej”, korespondent z Podhala Radia RMF oraz Wietrznego Radia w Chicago.

Laureat nagród, m.in. Rady Etyki Mediów (2003), Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (2003, 2010), Fundacji Batorego (2003), im. Dariusza Fikusa (Rzeczpospolita, 2004), Stowarzyszenia Gazet Lokalnych Lokal Press (2008, 2011), Dziennikarz Roku 2012 (2013), odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2012).

Sławomir Chmura