KPN w Regionie Pomorskim

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

KPN w Regionie Pomorskim. Od 1981 przedstawiciele Torunia regularnie brali udział w organizowanych przez KPN Marszach Szlakiem Pierwszej Kompanii Kadrowej. 27 IX 1981 utworzono Okręg toruński KPN; jego szefem został Adam Miłoszewski. Najaktywniejszą działalność rozwinięto we Włocławku (pismo „Konfederat”) i Chełmnie (m.in. Piotr Beyer, Józef Czarnecki, Krzysztof Gąsior,Wojciech Lampkowski, Piotr Mittaelstaedt, Marek Turowski), gdzie organizowano akcje ulotkowe, malowania napisów na murach. Na jesieni 1981 P. Beyerowi, W. Lampkowskiemu i P. Mittaeldstedtowi wytoczono sprawę za kolportaż ulotek KPN. Aresztowany 19 XII 1981 P. Mittaelstaedt (po zamówieniu mszy św. w intencji ofiar Grudnia’70), został. skazany przez Sąd Pomorskiego Okręgu Wojskowego na 3 lata więzienia, P. Beyera i W. Lampkowskiego uniewinniono 15 IV 1982 w Wydziale Rodzinnym i dla Nieletnich Sądu Rejonowego w Grudziądzu. W 1982 A. Miłoszewski wydrukował w Toruniu 1. nr pisma „Niezależna Polska”, w 1983 kolportowano ulotki KPN. W nast. latach członkowie KPN uczestniczyli w akcjach podziemnej „S”. W 1986 A. Miłoszewski wyjechał do Kanady, gdzie został przedstawicielem KPN, partia odnowiła struktury w Chełmnie (P. Beyer, W. Lampkowski, Elżbieta Michalak) i Grudziądzu (przewodniczący Koła Andrzej Kurkierewicz). 24 X 1987 w Klubie Myśli Politycznej odbyło się spotkanie z Leszkiem Moczulskim, po którym Jacek Lewandowski (obecnie Słomski) zorganizował toruński oddział partii grupujący młodzież licealną i akademicką oraz przedstawicieli środowiska nauczycielskiego. 28 X 1987 struktury KPN w regionie połączyły się, tworząc Pomorski Okręg KPN z siedzibą w Toruniu (szef Okręgu J. Lewandowski). W jego ramach działały Struktury Młodzieżowe (szefowie kolejno: Piotr Mikołajczyk, Dariusz Wojtowicz, Tomasz Wolski) powstałe z opozycyjnych grup młodzieży licealnej, wydające pismo „Victoria” oraz Organizacja Studencka KPN (m.in. Waldemar Adamkiewicz,. Katarzyna Daszuta-Reszka, Anna Olpeter, Waldemar Pawlak – szef Organizacji, Marek Reszka, Beata Sengebusch, Anna Siwka), wydająca pismo „Zgrzyt”, ulotki oraz przeprowadzająca akcje plakatowe; struktury te posiadały też własną sieć kolportażu. W 1988 w skład Okręgu weszły struktury partii w Bydgoszczy (przywódcy: Piotr Klimkiewicz, Joanna Lesikowska, Adam Sengebusch, pismo „Bez cenzury”) i Gdańsku (Piotr Czarnecki, Zbigniew Justa, Daniel Kloskowski, pismo „Konfederata Gdański”), tworząc VIII Obszar KPN (szefowie: J. Lewandowski, od 27 XI 1988 Mariola Wegner), przemianowany w 1989 na III Obszar KPN obejmujący okręgi: Bydgoszcz, Chełmno, Gdańsk, Grudziądz, Starogard Gdański, Toruń i rejony działania Elbląg, Koszalin, Słupsk i Tolkmicko. Partia miała charakter kadrowy. Jej aktywiści stanowili często cel ataków SB. W Toruniu przeprowadzano akcje ulotkowe, liczne wiece i manifestacje (również we współpracy z Niezależnym Ruchem Społecznym Ziemia Chełmińska Tadeusza Duszyńskiego i Klubem Historycznym Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego), m.in. 11 XI 1987, 3 V 1988, 11 XI 1988, 15 I 1989, 6 IV 1989, 28 IV 1989, 1 V 1989, 4 V 1989, 3 VII 1989. Działacze partii uczestniczyli w strajkach na Wybrzeżu w 1988, dążyli też do zorganizowania strajku w Regionie Toruńskim, co nie spotkało się z poparciem RKK. Organem partii było pismo „Posłaniec”. Przed wyborami 4 VI 1989 KPN wystawiła własne listy wyborcze, w Regionie Pomorskim kandydował Krzysztof Król (zdobył wymaganą liczbę podpisów, ale mandatu nie uzyskał).

Krzysztof Biernacki