Karol Zawadzki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Karol Zawadzki, ur. 27 X 1952 w Radomiu, zm. 15 IX 1996. Ukończył Technikum Przemysłu Skórzanego w Radomiu (1972).

X 1974 – VI 1976 garbarz w Radomskich Zakładach Przemysłu Skórzanego Radoskór, VI 1976 – III 1977 mistrz w Lubelskich Zakładach Przemysłu Skórzanego Zakład Garbarski Lugar w Lubartowie, IV 1977 – I 1978 brakarz w Spółdzielni Pracy Garbarskiej im. 1 Maja w Radomiu, I 1978 – I 1980 mistrz produkcji w Okręgowym Przedsiębiorstwie Surowców Wtórnych tamże, 1980-1987 operator suszarni obrotowych w Radomskich Zakładach Materiałów Ogniotrwałych.

Od X 1980 w „S”; przewodniczący KZ w RZMO, w V 1981 delegat na WZD.

Po 13 XII 1981 uczestnik podziemnego ruchu wydawniczego (z Witoldem Królem, Marianną Bienkiewicz, Zbigniewem Cichoniem), kolporter m.in. „Wolnego Robotnika”, „Tygodnika Mazowsze”, organizator pomocy dla rodzin osób internowanych i aresztowanych, uczestnik obchodów 3 V, rocznic wydarzeń Czerwca ’76; 23 IV 1988 zatrzymany pod zarzutem kolportażu ulotek i prasy podziemnej, 6 V 1988 skazany przez kolegium ds. wykroczeń na karę grzywny. 1987-1990 główny technolog w Ceramicznej Spółdzielni Pracy w Jedlni.

1989-1990 oddelegowany do pracy w dziale interwencji Międzyzakładowej Komisji Regionalnej „S” Ziemia Radomska. 1990-1993 inspektor rejonowy w Rejonowym Biurze Pracy w Radomiu, 1993-1994 inspektor w Wojewódzkim Urzędzie Pracy tamże.

1 III 1988 – 19 IX 1989 rozpracowywany przez Wydz. V WUSW w Radomiu w ramach SOR krypt. Rondo.

Bogusław Bek