Kazimierz Derkowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Kazimierz Derkowski, ur. 21 III 1925 w Bogumiłkach k. Rypina, zm. 6 I 2005 w Malborku. Ukończył Zasadniczą Szkołę Elektryczną (1947), w 1967 uzyskał tytuł mistrza w zawodzie elektromontera przed Państwową Komisją Egzaminacyjną w Gdańsku.

W 1939 uciekł przed działaniami wojennymi na Wołyń, zatrzymany przez Sowietów, osadzony w łagrze, zbiegł w 1940; po powrocie do kraju w 1942 wywieziony przez Niemców na roboty do stoczni w Gdańsku, następnie do Lubeki, Dortmundu; w 1944 ranny, przedostał się do Włoch, następnie do Francji, w 1946 powrócił do Polski. 1946-1948 służba w Marynarce Wojennej. 1950-1952 zatrudniony w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa w Malborku jako kierownik administracyjno-gospodarczy ZK tamże; 1957-1961 w Gdańskim Przedsiębiorstwie Elektryfikacji Rolnictwa; 1961-1967 w Miejskim Zarządzie Budynków Mieszkalnych w Malborku; 1968-1976 w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Robót Elektrycznych i Dźwigowych w Gdyni; 1976-1979 w Kombinacie Budownictwa Komunalnego w Elblągu, Oddział w Malborku; 1979-1982 elektromonter w Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Malborku.

W VIII 1980 współorganizator strajku w PGKiM, przewodniczący KS, delegat do MKS w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX w „S”, współorganizator, przewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie wiceprzewodniczący KZ.

Po 13 XII 1981 współorganizator i działacz Komitetu Protestacyjnego „S” w Malborku (we współpracy z Reginą Tuszakowską, Jerzym Ziętą, Andrzejem Laskowskim i Krzysztofem Łaszukiem), współredaktor, drukarz niezależnych wydawnictw, m.in. pisma „Serwis Informacyjny NSZZ «S» w Malborku”, „Apelu do wszystkich członków NSZZ «S»”, „Manifestu Młodego Pokolenia”, odezwy „Do Oficerów, Podoficerów, i Żołnierzy”, „NSZZ «S», Nasz Głos”, kolporter na terenie malborskich zakładów pracy i jednostek wojskowych. 11 IV 1982 aresztowany, osadzony w ZK w Elblągu, następnie w AŚ w Gdańsku, 19 X 1982 skazany przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na 4 lata więzienia, osadzony w ZK w Potulicach, 11 VII 1982 zwolniony z pracy, po uchyleniu wyroku i skierowaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia skazany 29 III 1983 przez SMW na 1,5 roku więzienia, 13 IV 1983 zwolniony. 1983-1986 zatrudniony w Malborskiej Fabryce Wentylatorów Mawent. 1984-1985 współpracownik podziemnej struktury „S” w Elblągu (m.in. Edmunda Krasowskiego), kolporter na terenie Malborka i Kwidzyna pism podziemnych, m.in. „Tygodnika Mazowsze”, „Biuletynu NSZZ «S» Regionu Elbląskiego”, „Biuletynu Informacyjnego Komitetu Oporu Społecznego w Kwidzynie”, „Praworządności”. 18 XII 1985 aresztowany, osadzony w ZK w Elblągu, 21 II 1986 areszt uchylono, 28 III 1986 sprawa została umorzona.

Następnie na emigracji w Kanadzie, po 1989 powrócił do Polski.

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Do 22 IX 1986 rozpracowywany przez Wydz. V WUSW w Elblągu w ramach SOR.

Arkadiusz Kazański