Kazimierz Kasprzak

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Kazimierz Kasprzak, ur. 21 II 1950 w Golenicach k. Myśliborza. Ukończył Wieczorowe Technikum Górnicze w Koninie (1974), elektromechanik precyzyjny.

1967-1971 pracownik KWB Konin w Kleczewie, 1971-1978 Elektrowni Pątnów, 1978-1986 KWB Bełchatów. 1971-1978 autor wniosków racjonalizatorskich dot. m.in. udoskonalenia systemu zabezpieczeń Elektrowni Pątnów i doskonalenia narzędzi pracy.

Od IX 1980 w „S”, współzałożyciel, sekretarz Komitetu Założycielskiego w KWB Bełchatów, IX 1980 – XI 1981 sekretarz KZ, od XI 1981 komisaryczny przewodniczący KZ; w I 1981 negocjator w rozmowach dot. płac z dyr. Zjednoczenia; w V 1981 współorganizator strajku ws. uwolnienia więźniów politycznych, 29 VII 1981 marszu głodowego w Bełchatowie; od 1980 kolporter wydawnictw niezależnych, w tym pism: „Solidarność Dolnośląska”, „Ciernie”, „Stoczniowiec” (wymiana w czasie spotkań szkoleniowych działaczy „S” w Hucie Katowice i Hucie Baildon), „Biuletyn Informacyjny «Solidarności» Regionu Piotrków”, ulotek (m.in. umieszczanych w książkach o tematyce religijnej we współpracy z ks. Jerzym Grodzkim).

13-14 XII 1981 współorganizator akcji ulotkowej na terenie kopalni, 14 XII 1981 autor komunikatu o aresztowaniu działaczy „S” (m.in. Bogdana Makowskiego i Stefana Borysewicza); organizator zbiórki pieniędzy na pomoc dla represjonowanych i potrzeby podziemnej „S”: do 1983 przekazywał dary z kościołów w Bełchatowie i Łodzi rodzinom represjonowanych i internowanych; do V 1985 uczestnik spotkań organizacyjnych podziemnej „S”; 1980 – 13 XII 1981 współzałożyciel, prowadzący bibliotekę wydawnictw niezależnych w pomieszczeniach KZ w KWB Bełchatów, nast. do 1988 w swoim domu; kolporter m.in.: „Wolnego Głosu Gdańska”, „Solidarności Walczącej”, „CDN”, pism Regionu Pomorze Zachodnie, kalendarzy. 1982-1986 6-krotnie zatrzymywany na 48 godz., pobity w czasie przesłuchań w Piotrkowie Trybunalskim, 4-krotne rewizje w mieszkaniu. 1982-1986 współorganizator Duszpasterstwa Ludzi Pracy w Bełchatowie, Mszy za Ojczyznę; 1982-1987 kopiował i kolportował podziemne kasety audio, m.in. z utworami Jacka Kaczmarskiego; współorganizator, uczestnik akcji ulotkowych i plakatowych; w VIII 1983 uczestnik spotkań z działaczami opozycji (Anną Walentynowicz, Kazimierzem Świtoniem, Andrzejem Gwiazdą). W 1985 oskarżony przed kolegium ds. wykroczeń o kradzież styków w stycznikach, winy nie udowodniono, zdegradowany ze stanowiska brygadzisty do szeregowego pracownika. Od 1986 na rencie.

1994-1998 założyciel, sekretarz Stowarzyszenia Rodzin Katolickich w Bełchatowie; w 1996 założyciel Biura Terenowego Radia Maryja tamże. W 1997 szef Sztabu Pomocy Powodzianom Wrocław-Oława przy parafii Matki Kościoła w Bełchatowie; współorganizator przyjazdu matek z dziećmi i młodzieży z terenów objętych powodzią do rodzin bełchatowskich i ośrodka Na Stoku. Organizator, uczestnik akcji charytatywnych na rzecz dzieci ze SP w Kurnosie Drugim, organizator pomocy dla dzieci niepełnosprawnych w Polsce oraz głodujących dzieci w Afryce. Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górniczych.

22 XII 1983 – 6 XI 1986 rozpracowywany przez Wydz. III WUSW w Piotrkowie Tryb. w ramach SOR krypt. Doręczyciel; 2 II 1987 – 2 III 1990 przez p. V/III RUSW w Bełchatowie w ramach KE krypt. Wierny.

Hanna Tazbir