Kazimierz Kasprzyk

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Kazimierz Kasprzyk, ur. 20 XI 1937 w Tymbarku. Absolwent Technikum Górniczego w Młoszowie k. Trzebini (1955).

1955-1956 zatrudniony w KWK Siersza w Sierszy. W VI 1956 współorganizator masówek młodzieżowych przy KWK Siersza i w Trzebini popierających demonstracje robotników; uczestnik demonstracji czerwcowych w Poznaniu. Po wszczęciu postępowania prokuratorskiego w 1956 zwolniony dyscyplinarnie z pracy, w ukryciu, poszukiwany listem gończym, zatrzymany pod koniec X 1957 Tymbarku, przewieziony do KP MO w Limanowej, aresztowany, po 3 dniach osadzony bez wyroku w ZK w Nowym Sączu. 20 I 1958 skazany przez sąd w Limanowej na karę łączną 1 roku więzienia, osadzony w ZK w Tarnowie, następnie w Czarnem. 31 X 1958 sąd podwyższył karę do 1 roku i 6 miesięcy więzienia, zwolniony latem 1959. 1959-1962 zasadnicza służba wojskowa, w czasie służby ukończył Podoficerską Szkołę Specjalistów Łączności w Świeciu n. Wisłą. 1962-1982 zatrudniony w KWK Ziemowit w Tychach-Lędzinach. 1953-1980 członek ZZ Górników. 1979-1981 członek KPN w Katowicach. W 1964 wicemistrz Śląska w boksie.

31 VIII – 3 IX 1980 organizator strajku, przewodniczący KS w KWK Ziemowit, sygnatariusz porozumień podpisanych 7 IX 1980 w KWK Ziemowit. Od IX 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego, następnie przewodniczący KZ. W XI 1980 uczestnik kilkudniowej głodówki w siedzibie KZ 6 członków KZ w proteście przeciwko zmianom w ustawie o związkach zawodowych. 1980 – 13 XII 1981 organizator biblioteki wydawnictw niezależnych w siedzibie KZ w KWK Ziemowit. 1980-1981 kolporter prasy niezależnej (m.in. „Wolnego Związkowca”) oraz książek, ulotek, kalendarzy, kart świątecznych i znaczków. IX 1980 – XII 1981 wielokrotnie wzywany do KM MO w Tychach na przesłuchania.

12/13 XII 1981 po przeszukaniu w domu zatrzymany, przewieziony do KM MO w Tychach, następnie do KW MO w Katowicach. 14 XII internowany w Ośr. Odosobnienia w Jastrzębiu-Szerokiej (decyzję o internowaniu otrzymał w I 1982, w I i II uczestnik tygodniowych głodówek o poprawę warunków bytowych), 3 III – 5 V 1982 w Uhercach, nast. z powodu choroby odwieziony do szpitala w Sanoku, po 2 tygodniach do Szpitala w Katowicach, w VII 1982 opuścił szpital, zwolniony z pracy; do VIII 1982 przebywał w sanatorium w Krynicy-Żegiestowie. Do 1989 wielokrotnie zatrzymywany na 48 godzin, rewizje w domu, karany przez kolegium ds. wykroczeń grzywnami bez uzasadnionego powodu. 1982-1983 zatrudniony na pół etatu w magazynie sklepu w Lędzinach, 1983-1984 prace dorywcze, od 1984 na emeryturze. Od 1984 podczas comiesięcznych spotkań w jego mieszkaniu działaczy z Jastrzębia-Zdroju przygotowywano w Lędzinach akcje malowania haseł, plakatowania, ulotkowe, pomocy rodzinom uwięzionych i internowanych. 1984-1986 uczestnik Pielgrzymek Ludzi Pracy do Częstochowy i Piekar Śl. 1985-1986 trzykrotnie wzywany na przesłuchania do MSW w Warszawie w związku z oskarżeniem o organizację strajku w VIII 1980 i wynikające z tego zadłużenie wobec Skarbu Państwa w wysokości 25 mln zł (sprawa umorzona). W 1988 członek Komitetu Założycielskiego „S” w KWK Ziemowit. 1988-1990 członek „S” Emerytów i Rencistów przy KWK Ziemowit, od 1990 członek „S” Emerytów i Rencistów w Kudowie-Zdroju.

1989-1990 członek KO w Tychach. Od 2001 członek Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Internowanych i Represjonowanych Oddział w Katowicach.

Odznaczony medalem Serce Solidarności (2005).

Halina Żwirska