Kazimierz Koniuch

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Koniuch Kazimierz, ur. 4 III 1951 we Wrocławiu. Ukończył ZSZ przy Państwowej Fabryce Wagonów Pafawag we Wrocławiu (1968), elektromonter urządzeń trakcyjnych.

1968-1982 zatrudniony w Pafawagu, do 1976 elektromonter Działu W-1M Elektrowozów, do 1978 Działu Trójczłonów W-2, do 1982 Działu W-2. W VI 1976 współorganizator strajku w Pafawagu. Od l. 70. uczestnik niezależnego ruchu wydawniczego, kolporter podziemnych wydawnictw, m.in. „Biuletynu Informacyjnego” KOR/KSS KOR, „Bratniaka”, organizator niezależnych bibliotek. W 1978 wskutek prowokacji SB niesłusznie oskarżony o pobicie dyr. zakładu i kradzież części z zakładu pracy, pobity przez funkcjonariuszy MO, następnie pomijany przy podwyżkach płac, przydziale mieszkań, przenoszony na gorsze stanowiska pracy.

W VIII 1980 współorganizator strajków w Pafawagu; od IX 1980 w „S”; współzałożyciel, następnie członek Komisji Wydziałowej „S”.

Od 1982 redaktor, drukarz, kolporter podziemnych pism wydawanych na terenie Pafawagu, m.in. „Orła Białego”, „Robotnika”, „Jutrzenki”. Wielokrotnie zatrzymywany na 48 godzin. 16 IX 1982 dyscyplinarnie zwolniony z pracy; tego samego dnia aresztowany, przewieziony do AŚ przy pl. Muzealnym we Wrocławiu; poddany brutalnemu śledztwu; 15 X 1982 wskutek postępującej choroby niedokrwienia kończyn przewieziony do Kliniki Akademii Medycznej we Wrocławiu. 21 X 1982 przywrócony do pracy. Od 1983 na rencie. Do 1989 wielokrotnie zatrzymywany. W l. 80. w Duszpasterstwie Ludzi Pracy, uczestnik Mszy za Ojczyznę.

W 2007 współzałożyciel i rzecznik prasowy Ruchu Odnowy Społecznej.

Autor ponad 40 wniosków racjonalizatorskich.

Odznaczony Krzyżem Semper Fidelis (2007).

Tomasz Gałwiaczek