Kazimierz Nowotarski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Kazimierz Nowotarski, ur. 29 VII 1936 w Poznaniu. Ukończył Technikum Mechaniczno-Energetyczne w Szczecinie (1954), technik budowy okrętów.

1954-1956 technolog silnikowy w Stoczni Remontowej w Świnoujściu, 1957-1959 zasadnicza służba wojskowa, 1959-1963 kierownik Działu Kontroli Technicznej w Szczecińskiej Stoczni Rzecznej, 1963-1967 inspektor w Polskim Rejestrze Statków w Szczecinie, 1967-2003 inspektor techniczny, dyr. personalno-administracyjny, szef biura dyr. naczelnego w PŻM w Szczecinie. W X 1956 współzałożyciel tzw. Grupy Rewolucyjnej przy Stoczni Remontowej w Świnoujściu (kilkunastoosobowej grupy opozycjonistów organizującej spotkania, dyskusje). W XII 1970 sygnatariusz i doręczyciel listu z poparciem dla strajkujących szczecińskich stoczniowców.

23-30 VIII 1980 uczestnik strajku w PŻM, od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w PŻM, organizator wyborów i związkowych struktur lądowych, następnie członek KZ, delegat do Międzyzakładowego Komitetu Robotniczego; w 1981 autor serwisu informacyjnego dla niezależnego „Biuletynu Informacyjnego” KZ „S” w PŻM, inicjator nadania statkowi imienia „Solidarność” oraz nadzorujący jego budowę (panamax 74000 DWT) w Stoczni B&W w Kopenhadze 1990-1991 (zrealizowano w 1991).

14 XII 1981 uczestnik protestu (wiec, oflagowanie) w zmilitaryzowanej PŻM. 1982-1989 działacz nieformalnej struktury opozycyjnej skupionej wokół Henryka Greli i Jana Denisewicza (środowisko PŻM). Członek Zarządu Szczecińskiego Klubu Katolików: organizator pomocy rodzinom internowanych i więzionych (kontakty, paczki, leki, pomoc finansowa), współorganizator i współprowadzący spotkania z mec. Władysławem Siłą-Nowickim, o. Hubertem Czumą SJ, o. Jackiem Salijem OP, Tadeuszem Mazowieckim; autor artykułów do prasy podziemnej: 1982-1983 „Grota”, 1982-1984 „Gryfu” (pisma Stoczni Remontowej w Świnoujściu); kolporter na Pomorzu Zachodnim, uczestnik demonstracji demonstracji. 1982-1983 kilkakrotnie zatrzymywany na 48 godz., poddawany rewizjom, w I 1982 przeniesiony na gorsze stanowisko pracy. W 1988 członek Grupy Pomocowej przy kościele sw. Andrzeja Boboli, odpowiedzialny za zaopatrzenie strajkujących portowców i pracowników Woj. Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej oraz transport o. Józefa Łągwy (objeżdżającego dwa razy dziennie miejsca strajku); autor serii zdjęć z sierpniowych strajków, przekazanych IPN. W II 1988 założyciel Tymczasowego Komitetu Organizacyjnego „S” w PŻM.

W 1989 uczestnik akcji przedwyborczych: prezentowanie w Regionie kandydatów na posłów i senatorów, plakatowanie; od IV 1989 członek Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego Ziemi Szczecińskiej i Komisji Rewizyjnej. 1989-1994 przewodniczący KZ „S” w PŻM, delegat na kolejne WZD Regionu Pomorze Zachodnie, członek ZR. Od 2003 na emeryturze, społecznie prezes Zarządu Fundacji Pro Publico Mare.

Wyróżniony odznaką Zasłużony Pracownik Morza (1994) i Zasłużony Pracownik Polskiej Żeglugi Morskiej (2001), odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2013).

Sylwia Wójcikowa