Kluby Swobodnej Dyskusji

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Kluby Swobodnej Dyskusji, powołane przez uczestników ROPCiO z myślą o aktywizacji społeczeństwa. Pierwszy utworzono w Lublinie w X 1977, do końca XI podobne powstały w Gdańsku i Łodzi, na pocz. 1978 – w Szczecinie, Poznaniu i Wrocławiu (pn. Klub Refleksji Obywatelskiej), w IV 1978 – w Warszawie. Odbywały się w nich odczyty, gł. uczestników ROPCiO, na tematy historyczne, polityczne i społeczne. Najczęściej prelegentami byli: Leszek Moczulski, Karol Głogowski, Bogumił Studziński, Andrzej Ostoja-Owsiany. Spotkania miały miejsce w prywatnych mieszkaniach w Lublinie, Łodzi, Szczecinie i Poznaniu, w tych samych, w których działały Punkty Konsultacyjno-Informacyjne. W Gdańsku na ogół spotykano się u Piotra Dyka, choć także w PKI; we Wrocławiu – w willi Heleny i Ryszarda Trąbskich przy ul. Kampinoskiej, w Warszawie – w mieszkaniu Marka Skuzy przy ul. Szlenkierów; różnego typu spotkania odbywały się także w mieszkaniu L. Moczulskiego przy ul. Jaracza oraz w PKI przy ul. Czerniakowskiej. Zazwyczaj gromadziły 30-50 osób, czasami większe zebrania organizowano w oparciu o instytucje kościelne (np. w Szczecinie i Poznaniu). Frekwencja zależała od atrakcyjności tematu, ważna też była osoba prelegenta. Najwięcej odczytów odbyło się w okresie zimowo-wiosennym 1977/1978. Częstotliwość spotkań w poszczególnych miastach była różna, starano się utrzymywać cykl 2-tygodniowy, w Lublinie przez pewien okres spotykano się regularnie co tydzień. Po rozłamie w ROPCiO (VI 1978) działalność KSD uległa zahamowaniu, spotkania odbywały się jeszcze w Łodzi i Gdańsku mniej więcej do VIII 1980 oraz nieregularnie we Wrocławiu.

Grzegorz Waligóra
Hasło ogólnopolskie