Komitet Katyński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Komitet Katyński. Tygodnik „Jedność” „S” Pomorza Zachodniego z 27 XI 1981 podał informację o zebraniu założycielskim Komitetu Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej, które odbyło się w czwartek 19 XI 1981 w siedzibie Zarządu Regionu. Przebyło na nie około 50 osób reprezentujących różne środowiska.

Celem tej inicjatywy kierowanej przez Jana Tarnowskiego i Janinę Trojanowską było wmurowanie płyt poświęconych pomordowanym w Katyniu i innych miejscach zbrodni – jednej w katedrze szczecińskiej, drugiej na Cmentarzu Centralnym. Kolejne zadanie to poszukiwanie i gromadzenie dokumentów dotyczących tej zbrodni, ich opracowywanie, publikowanie i rozpowszechnianie wiedzy o nich.

Wielu z przybyłych miało najbliższych wśród ofiar Katania – przynieśli ostatnie listy od swoich bliskich pochodzące z wczesnej wiosny 1940.

Komitet postanowił wystąpić o zalegalizowanie swojej działalności. W skład tymczasowego Zarządu Komitetu weszli: Jan Tarnowski – przewodniczący, Janina Trojanowska, Waldemar Gałuszko, Artur Frey. Celem Komitetu było przygotowanie statutu Stowarzyszenia Katyńskiego i doprowadzenie do rejestracji. Następne zebranie Komitetu wyznaczone było na 15 XII 1981. Po 13 XII 1981 Janinę Trojanowską i Jana Tarnowskiego internowano. Byli oni wielokrotnie przesłuchiwani przez SB w związku z powołaniem i działalnością Komitetu Katyńskiego.

Inicjatywę powołania Komitetu Katyńskiego wznowiono wiosną 1989 i dzięki staraniom Bogumiły Pelczyńskiej, Gabrieli Giżewskiej, Romualdawi Gajewskiego oraz Heleny, Piotra i Lecha Woropaj-Horodziewiczów 23 VI 1989 osiągnięto cel. W 1990 liczyło ponad 300 członków. Na cmentarz Centralnym postawiono okazały pomnik ku czci ofiar zbrodni katyńskiej.

Jan Tarnowski