Komitet Pomocy Internowanym, Aresztowanym i Potrzebującym Pomocy przy klasztorze oo. bernardynów w Rzeszowie

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Komitet Pomocy Internowanym, Aresztowanym i Potrzebującym Pomocy przy klasztorze oo. Bernardynów w Rzeszowie założony IV-V 1982 przez oo. Jana Kantego i Józefę Czajkę, Barbarę Duhl, Barbarę Wyrzykowską, Wandę Minicką, Mieczysława Fienia, Jana Wyciślaka, Marka Wójcika – jesienią 1984 zatwierdzony jako Diecezjalny Zespół Charytatywno-Społeczny Diecezji Przemyskiej – zajmował się organizowaniem wszelkiego rodzaju pomocy osobom represjonowanym, internowanym, aresztowanym, pozbawionym pracy i ich rodzinom. Wspierał działalność opozycyjną i niezależną w środowiskach miejskich i wiejskich Podkarpacia, udzielał porad prawnych, organizował akcje pomocowe obejmujące swym zasięgiem teren całej Polski (m.in. pomoc żywnościową dla robotników Śląska), opracował i opublikował instrukcję zachowań po awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu kolportowaną na terenie Polski, upowszechnianą m.in. przez RWE. Fundował tablice upamiętniające bohaterów narodowych, których działalność objęta była cenzurą PRL. Dokumentował i archiwizował dokumenty dotyczące represji, współpracując w tym zakresie z Prymasowskim Komitetem Pomocy Internowanym. Wykrył i opisał istnienie Wojskowego Obozu Specjalnego w Czerwonym Borze, który był formą internowania działaczy opozycji. Prowadził obserwację procesów politycznych w latach 1982-1988. Prowadził akcje pomocowe dla osadzonych w więzieniach w Nisku i Załężu, organizując w tym ostatnim stały kapelanat. Organizował akcje o charakterze kulturalno-oświatowym i wydawniczym (coroczne Tygodnie Historyczne). W 1988 współuczestniczył w tworzeniu Obywatelskiego Komitetu Obchodów Rocznicy 11 Listopada, który w XI 1989 przekształcił się w Komitet Obywatelski w Rzeszowie. Z chwilą powstania KO zakończył działalność, pozostawiając archiwum dokumentujące represje. Archiwum i rozliczenie finansowe pracy zespołu znajdują się w Kurii Metropolitalnej w Przemyślu oraz kościele św. Marcina w Warszawie.

Jan Lucjan Wyciślak