Komitet na rzecz Obrony Jana Kozłowskiego

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Komitet na rzecz Obrony Jana Kozłowskiego, powołany 22 V 1980 w Lublinie jako kontynuacja działań KSS KOR na rzecz Jana Kozłowskiego (działacza niezależnego ruchu chłopskiego); lubelska opozycja włączyła się w nie za pośrednictwem Wojciecha Onyszkiewicza. W Oświadczeniu Komitet wyraził zaniepokojenie „licznymi przypadkami łamania praworządności” w Polsce. Apelował do społeczeństwa „o podjęcie wszelkich godziwych działań” w obronie J. Kozłowskiego i innych, którzy stali się obiektem szykan ze strony władz. W geście solidarności ze skazanymi wzywał do podpisania Oświadczenia oraz „do protestu przeciwko coraz częstszym tego typu praktykom władz”.

W Lublinie Oświadczenie sygnowali: Janusz Bazydło, profesorowie Andrzej Burda i Czesław Zgorzelski, studenci: Włodzimierz Jachman (Akademia Rolnicza), Fryderyk Jurkiewicz (Akademia Medyczna), Adam Pęzioł (UMCS), Witold Starnawski (KUL), Krzysztof Żórawski (KUL) i o. Ludwik Wiśniewski. W dalszej kolejności pod Oświadczeniem podpisali się także przedstawiciele środowisk niezależnych i ludowcy z Warszawy, m.in.: Franciszek Kamiński, Piotr Typiak, profesorowie Edward Lipiński i Jan Kielanowski, Władysław Bartoszewski, ks. Edward Frankowski i o. Jan Andrzej Kłoczowski. W Lublinie Adam Stanowski przygotował Białą księgę represji wobec J. Kozłowskiego.

Sygnatariusze Oświadczenia i osoby sympatyzujące z opozycją, głównie z Lublina, 26 V 1980 wzięli udział w rozprawie J. Kozłowskiego przed Sądem Wojewódzkim w Tarnobrzegu z siedzibą w Sandomierzu. W związku z procesem i akcją protestacyjną tego i poprzedniego dnia SB zatrzymała ponad 40 osób, Kolegium ds. Wykroczeń w Sandomierzu 21 z nich skazało na karę grzywny.

Żądanie uwolnienia Jana Kozłowskiego powróciło jako jeden z postulatów strajkujących w Stoczni Gdańskiej im. Lenina w VIII 1980.

Małgorzata Choma-Jusińska