Konferencja związkowa Praca ludzka w Lublinie

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Konferencja związkowa Praca ludzka w Lublinie”. Ogólnopolska konferencja pt. „Praca ludzka”, zorganizowana w Lublinie 13-15 IX 1981 przez Ośrodek Badań Społecznych przy Zarządzie Regionu Środkowo-Wschodniego, wspólnie z Komisją Zakładową UMCS. Jej celem było wypracowanie koncepcji pracy, odpowiadającej zasadom ideowym NSZZ „Solidarność”, a jednocześnie społecznym oczekiwaniom respektowania sprawiedliwości i godności ludzkiej w życiu gospodarczym i społecznym.

W ramach konferencji wygłoszone zostały m.in. referaty: Jerzego Bartmińskiego „Problematyka pracy w programie NSZZ „Solidarność”, Zbigniewa Hołdy i Jana Wojcieszczuka „Konstytucyjne prawo do pracy i jego realizacja”, Teresy Liszcz „O potrzebie nowelizacji prawa pracy”, Jerzego Gałkowskiego „O wartościach pracy”, Adama Stanowskiego „Związek wobec dylematów moralnych pracy”, ks. Czesława Bartnika „Praca jako działalność twórcza”, Sławomira Kozłowskiego „Sprawiedliwa płaca w oczach ekonomisty” oraz Romualda Kukułowicza „Systemy zarządzania pracą”.

W wypracowanych „Tezach Programowych” konferencji stwierdzono m.in.: „Przynależność należnej godności człowiekowi pracującemu i jego pracy jest jednym z naczelnych celów NSZZ «Solidarność» oraz warunkiem uzdrowienia sytuacji naszego kraju”.

15 IX, podczas przyjmowania końcowego dokumentu, do uczestników konferencji dotarła wiadomość, że papież Jan Paweł II (będący poinformowany o lubelskiej konferencji) ogłosił encyklikę „Laborem exercens”, poświęcona dokładnie tej samej tematyce. Materiały z konferencji wydano w formie broszury „Praca ludzka” i zaprezentowano podczas II tury KZD w Gdańsku. Zawarte tam zapisy weszły do Uchwały Programowej „Solidarności”, jako istotna część rozdziału „Ochrona pracy podstawowym zadaniem Związku”.

Marcin Dąbrowski