Krystyna Śreniowska

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Krystyna Śreniowska, ur. 21 XI 1914 we Lwowie, zm. 12 V 2013 w Łodzi. Absolwentka Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, kierunki: historia i studia dyplomatyczne (1937); w 1964 habilitacja, od 1992 prof.

1939-1942 pracowniczka bibliotek: Czartoryskich i Jagiellońskiej w Krakowie, Ossolińskich we Lwowie, 1943-1944 nauczycielka historii w tajnym liceum dr. Jerzego Kreczmara w Warszawie. 1945-1986 współorganizatorka, pracownik Uniwersytetu Łódzkiego: 1966-1986 kierownik Zakładu Historii Historiografii w Instytucie Historii, 1966-1973 prodziekan Wydz. Historyczno-Filozoficznego; 1953-1961 równocześnie pracownik PAN; 1981-1986 wicedyr. Instytutu Historii UŁ. W III 1968 opiekunka, doradca młodzieży akademickiej podczas strajków. 1976-1980 udostępniała mieszkanie na spotkania dyskusyjne, wykłady Uniwersytetu Latającego i TKN, spotkania redakcyjne niezależnego pisma „Kronika Łódzka” oraz na druk „Robotnika”. Po 1976 podczas posiedzeń Rady Wydz. Filozoficzno-Historycznego UŁ obrończyni usuwanych z uczelni pracowników i studentów. 1979-2007 wykładowca Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Łodzi.

Od IX 1980 w „S” na UŁ. 21 I – 18 II 1981 doradca MKS łódzkich uczelni, negocjator podczas rozmów z przedstawicielami Komisji Rządowej.

Po 13 XII 1981 obrończyni na UŁ usuwanych z uczelni pracowników i studentów; rewizje w domu i gabinecie na uczelni. Po 13 XII 1981 jeździła do więzień, zbierała informacje dla Kościoła i prasy podziemnej, organizatorka pomocy represjonowanym i ich rodzinom; 1983-1988 uczestniczka, wykładowca środowych spotkań w Duszpasterstwie Środowisk Twórczych u oo. jezuitów w Łodzi. Od 1986 na emeryturze. 23-25 X 1987 przewodnicząca I sesji niezależnego sympozjum Colloquium Narodów. Kolporterka pism podziemnych: „Biuletynu Łódzkiego”, „Kursu” i „Zewu”.

Autorka wielu publikacji naukowych z zakresu historii historiografii, m.in. współautorka (z J. Dutkiewiczem) Zarysu historii historiografii polskiej, cz. III 1900-1939 (Łódź 1959), Kościuszko. Kształtowanie poglądów na bohatera narodowego 1794-1894 (Warszawa 1964), recenzji prac naukowych i tekstów publicystycznych („Kwartalnik Historyczny”, „Historyka”, „Więź”, „Zeszyty Historyczne”, „Krytyka”, „Tygiel Kultury”, Tygodnik Powszechny”, „Rocznik Lwowski” i in.).

Odznaczona medalem O Niepodległość Polski i Prawa Człowieka 13 XII 1981 – 4 VI 1989, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Barbara Szafran