Krystyna Kazimiera Starczewska

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Krystyna Kazimiera Starczewska, ur. 16 XI 1937 w Toruniu. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Polonistyki (1958); w 1970 doktorat.

1958-1959 nauczycielka w SP i Liceum nr 20 w Warszawie, 1959-1960 w Liceum Korespondencyjnym nr 3 tamże, 1963-1967 w Liceum Towarzystwa Przyjaciół Dzieci nr 7 im. Juliusza Słowackiego tamże; zwolniona z pracy i objęta zakazem nauczania za „wychowywanie młodzieży w duchu fideizmu”, 1967-1970 doktorantka Wydz. Filozofii UW, 1970-1989 pracownik naukowy w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. 1973-1978 współtworzyła ruch psychologii humanistycznej. W III 1968 uczestniczka wiecu studenckiego na UW. 1976-1981 współpracowniczka KOR, następnie KSS KOR (prowadzenie kartotek, koordynowanie wyjazdów do Radomia, współpraca z Biurem Interwencyjnym KOR); 1978-1980 wykładowca TKN.

We IX 1980 współorganizatorka i członek Zarządu NSZZ Pracowników Nauki, Techniki i Oświaty; od X 1980 w „S”; członek KZ w PAN; 1980/1981 członek Zespołu Ekspertów Oświaty „S” i Komisji Negocjacyjnej z Ministerstwem Oświaty i Wychowania, współautorka tekstu programowego Szkoła jako środowisko wychowawcze; w 1981 delegat na I KZD.

13-14 XII 1981 uczestniczka akcji rozklejania odezwy Komitetu Oporu Społecznego, do 1989 współorganizatorka, autorka publikacji i redaktor w piśmie podziemnym „KOS”. 1982-1989 przewodnicząca Zespołu Oświaty Niezależnej. 1984-1989 członek Komitetów Pomocy Internowanym i Aresztowanym. Od 1986 w składzie grupy OKN-o; w 1987 współorganizatorka Społecznego Towarzystwa Oświatowego.

1989-2004 dyr. I Społecznego LO w Warszawie, uczestniczka prac na rzecz wyrównywania szans edukacyjnych dzieci i młodzieży Towarzystwa Przyjaciół I SLO. W 1992 członek założyciel Krajowego Forum Oświaty Niepublicznej, od 2000 przewodnicząca KFON. Od 2004 dyr. Społecznego Gimnazjum nr 20 w Warszawie.

Laureatka Nagrody Prezydenta m.st. Warszawy Sapere Auso (1998). Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1999) i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006); wyróżniona odznaką Zasłużony dla Warszawy (2002) i odznaką Zasłużony Działacz Kultury.

Do 4 X 1989 rozpracowywana przez Wydz. III-2 SUSW w ramach SOR.

Beata Losson