Krystyna Strubel

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Krystyna Strubel, ur. 29 IX 1941 w Białymstoku. Ukończyła I LO im. Króla Zygmunta Augusta w Białymstoku (1961).

1961-1969 księgowa w Białostockim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego, 1969-1973 w Zakładzie Transportu Samochodowego Centrali Spółdzielni Ogrodniczych, 1973-1977 Białostockim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłu Lekkiego, 1977-1984 Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych Budownictwa Przemysłowego.

Od jesieni 1980 etatowa przewodnicząca KZ „S” w PRIBP w Białymstoku. 25-26 VI 1981 delegat na I WZD Regionu Białystok, członek ZR; delegat na I KZD.

13 XII 1981 uczestniczka zabezpieczania i ukrywania mienia w siedzibie ZR „S”, doprowadziła do protokolarnego przekazania siedziby związku władzom administracyjnym, ukryła dokumenty i sztandar związkowy PRIBP; odmówiła podpisania deklaracji lojalności. 16-24 XII 1981 internowana w Ośr. Odosobnienia w Białymstoku. Po wyjściu zaangażowana w organizowanie pomocy finansowej, prawnej i charytatywnej dla represjonowanych i ich rodzin oraz konspiracyjnych mieszkań i łączników dla osób ukrywających się. 1 V 1982 SB zatrzymała na ulicy jej 12-letnią córkę, przesłuchała ją w KW MO w Białymstoku w sprawie działalności matki. Wielokrotnie zatrzymywana przez SB, przeszukiwano jej mieszkanie. Organizatorka kolportażu wydawnictw Białostockiej Oficyny Wydawniczej. W 1983 poddana śledztwu przez Prokuraturę Rejonową w Białymstoku, umorzonemu 28 VI 1983 w związku z brakiem dowodów przestępstwa, i ponownie w 1986 (również umorzone 14 VIII 1986). 1984-1989 informatorka Komitetu Helsińskiego na temat represji wobec działaczy opozycji w regionie (informacje zbierane m.in. z Gabrielą Walczak i Alicją Chwalibóg). 1984-1985 zatrudniona w Przedsiębiorstwie Budowlanym Służby Zdrowia, 1985-1988 w Przedsiębiorstwie Polonijno-Zagranicznym Eko. We IX 1985 sygnatariuszka apelu TKR „S” Regionu Białystok w sprawie bojkotu wyborów. 12 IX 1986 ukarana przez Kolegium ds. Wykroczeń w Łapach grzywną 50 tys. zł za niesienie 7 VIII 1986, podczas pogrzebu działacza „S” Tadeusza Iwaszczuka, wieńca z napisem na szarfie „Drogiemu Tadeuszowi – przyjaciele z «Solidarności»”; kara złagodzona przez Kolegium II instancji do 30 tys. zł grzywny, z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na 60 dni aresztu.

6 XII 1988 – 2004 na emigracji w USA.

Tomasz Danilecki