Krzysztof Cieśliński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Krzysztof Cieśliński, ur. 27 V 1952 w Poznaniu. W 1971 ukończył liceum ogólnokształcące w Grodzisku Wielkopolskim, gdzie w III 1968 zorganizował wraz z siostrą akcję malowania na murach szkół haseł antypaństwowych. Studiował polonistykę i kulturoznawstwo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

1972-1978 związany ze studenckim ruchem kulturalnym, działacz Rady Uczelnianej Zrzeszenia Studentów Polskich, sekretarz ds. filmu i fotografii Komisji Kultury Zarządu Wojewódzkiego SZSP w Poznaniu, prezes Studenckiego Dyskusyjnego Klubu Filmowego Fantom. Organizował liczne imprezy filmowe: spotkania dyskusyjne, przeglądy, seminaria, wystawy. Kierował częścią filmową Warsztatów Artystycznych w Międzychodzie i Koninie, zorganizował III Festiwal Kiczu Filmowego, założył i prowadził, jeden z nielicznych wtedy w Polsce, Dziecięcy i Młodzieżowy DKF Klaps. W klubie studenckim Od Nowa organizował wystawy plakatu filmowego, a w 1977 wystawę projektów plakatów odrzuconych przez cenzurę Człowiek z czerwonym ołówkiem. Od 1979 przebywał w Suwałkach, pracując w Zarządzie Wojewódzkim ZSMP.

Po 13 XII 1981 podjął nielegalną działalność, drukując wraz z Danutą Woronko pierwszą w Suwałkach nielegalną ulotkę, m.in. z listą internowanych w Regionie. Na skutek jawnego sprzeciwu wobec stanu wojennego i odmowy wstąpienia do PZPR w II 1982 zwolniony z pracy i powrócił do Poznania. W 1984 w swoim mieszkaniu na Osiedlu Kosmonautów, wspólnie z Przemysławem Ożogiem i Aleksandrą Adamską, zorganizował nielegalną drukarnię. Na powielaczu offsetowym z dostarczanych woskówek przez blisko rok drukowali tam prasę podziemną: organ TZR „Solidarność – Poznań” oraz biuletyn „S” HCP „Hipolit”. Nakłady dzielono według podanego klucza i przekazywano kolporterom. Drukarnia nie została wykryta, istniała do końca 1984. W 1985 w swoim mieszkaniu na Winogradach uruchomił punkt kolportażowy. W VI 1985 został aresztowany za kolportaż prasy podziemnej. Śledztwo prowadziła Prokuratura Wojewódzka w Poznaniu. Postępowanie zostało warunkowo umorzone na 2 lata. W więzieniu przebywał do XI 1985. Na skutek aresztowania został dyscyplinarnie zwolniony z pracy, a w trakcie rewizji skonfiskowano duży zbiór wydawnictw niezależnych, który w latach 80. gromadził i udostępniał. W 1986 podjął pracę w Ośrodku Kultury Słońce. Był inicjatorem i organizatorem, wraz z Barbarą Fabiańską, Markiem Kikiewiczem i innymi, niezależnej działalności kulturalnej. Odbywały się tam regularnie pokazy filmów drugiego obiegu, spotkania dyskusyjne z działaczami opozycji, koncerty, wystawy plastyczne i fotograficzne, kolportaż wydawnictw. Słońce stało się w drugiej połowie lat 80. ważnym ośrodkiem kultury niezależnej w Poznaniu.

W 1990 członek redakcji wznowionego w warunkach legalnych tygodnika „Obserwator Wielkopolski”. W trakcie wyborów prezydenckich w 1990 szef poznańskiego sztabu wyborczego Tadeusza Mazowieckiego. 1991-2006 pracował w Centrum Sztuki Dziecka, gdzie zajmował się działalnością wydawniczą oraz kierował działem filmu i edukacji medialnej. Był współorganizatorem i producentem Międzynarodowych Festiwali Filmów Młodego Widza Ale Kino! Dla realizacji filmowych projektów edukacyjno-artystycznych powołał w 2002 Poznańską Fundację Filmową.

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2004), odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2005).

Agnieszka Łuczak