Krzysztof Mędrek

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Krzysztof Mędrek, ur. 14 XII 1940 w Niezabitowie k. Poniatowej. Absolwent Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu (1964).

Od 1963 w PZPR. 1965-1967 dowódca plutonu czołgów pływających w Oficerskiej Szkole Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. 15 VI 1967 za czyn o charakterze chuligańskim skazany wyrokiem Sądu Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu na 9 mies. więzienia oraz degradację do stopnia szeregowca. 24 VII 1967 skreślony z ewidencji oficerów i przeniesiony do rezerwy. 4 IX 1967 warunkowo zwolniony. X 1967 – III 1970 zatrudniony w Wojewódzkiej Hurtowni Wyrobów Przemysłu Chemicznego w Poznaniu jako kierownik zespołu warsztatowego w Wojewódzkiej Hurtowni Wyrobów Przemysłu Chemicznego w Poznaniu, 1970-1972 pracownik Poznańskich Zakładów Farmaceutycznych Polfa, 1972-1973 Spółdzielni Pracy Farmapol w Poznaniu, 1972-1974 Zakładów Energetycznych w Poznaniu, 1974-1977 Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL Mielec Oddział w Poznaniu, 1978-1980 Zakładów Naprawczych Sprzętu Telekomunikacyjnego w Poznaniu, 1980-1981 Zakładu Zadrzewień i Zieleni w Poznaniu, 1982-1985 Poznańskich Zakładów Opon Samochodowych Stomil, następnie na rencie. 1976-1980 sporadycznie wspierał finansowo KOR i ROPCiO.

30 VIII 1980 zainicjował strajk okupacyjny w ZZiZ, przewodniczący Komitetu Założycielskiego, od IX 1980 przewodniczący KZ, od 1981 wiceprzewodniczący. 11 IX 1980 organizator spotkania nad Maltą 40 delegatów z poznańskich zakładów pracy, na którym powołano MKZ. IX 1980 – VI 1981 członek prezydium MKZ, w 1980 z ramienia MKZ nadzorujący strajki w Poznaniu, uczestnik negocjacji z władzami. W VII 1981 delegat na I WZD Regionu Wielkopolska.

W 1982 założyciel Tymczasowej Międzyzakładowej Komisji Konsultacyjnej „S” Regionu Wielkopolska, rozwiązanej po powstaniu podziemnych struktur „S”. 1983-1987 współorganizator mszy za Ojczyznę w kościele Matki Bolesnej i u oo. dominikanów. Kolporter wydawnictw podziemnych w poznańskich zakładach pracy, uczestnik manifestacji rocznicowych, organizator pomocy dla represjonowanych (m.in. zbiórki pieniędzy na grzywny wymierzone przez kolegia ds. wykroczeń). Trzykrotnie zatrzymywany (1983, 1984, 1987) na kilka godzin w KW MO. 1986-1991 pracownik, później sekretarz rady pracowniczej Poznańskiego Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego Nr 2, w 1989 członek redakcji „Biuletynu Informacyjnego” PPBP Nr 2. W 1988 podczas reaktywowania „S” zebrał 4 tys. podpisów, które przesłał do Mariana Jurczyka. We IX 1988 uczestnik Zgromadzenia Działaczy Zdelegalizowanej „S” w Częstochowie z udziałem M. Jurczyka, A. Słowika, S. Jaworskiego, J. Piniora, Z. Rozwalaka, gdzie po mszy za Ojczyznę wyrażono dezaprobatę dla powołania Okrągłego Stołu.

W 1989 uczestnik przygotowań do wyborów czerwcowych, organizator spotkań z kandydatami KO. 1989-2008 członek KZ w Poznańskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego Nr 2.

Uhonorowany odznaką Za Zasługi w Rozwoju Województwa Wielkopolskiego (2005).

Cyryla Staszewska