Leszek Edward Graniczka

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Leszek Edward Graniczka, ur. 15 III 1950 w Jaszczowie k. Lublina. Ukończył ZSZ przy WSK PZL Świdnik (1966) oraz Technikum Mechaniczne dla Pracujących w Świdniku (1976).

1966-1972 szlifierz narzędziowy w WSK PZL, od XII 1972 zatrudniony w MO (z przydziałem do ZOMO), we IX 1973 zwolnił się na własną prośbę, 1973-1982 ponownie pracownik WSK PZL, VIII 1983 – IV 1984 kontroler jakości produkcji w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Nowym Krępcu k. Świdnika.

8-11 VII 1980 współorganizator strajku w WSK PZL, członek KS; od IX 1980 w „S”, członek Prezydium Komitetu Założycielskiego w WSK PZL, przewodniczący Komisji Wydziałowej na Wydz. Narzędziowym W-060, od XII 1980 członek Prezydium KZ; od III 1981 członek Społecznej Komisji ds. przygotowania wyborów Samorządu Pracowniczego w WSK PZL; stały przedstawiciel WSK PZL (z Józefem Adamczykiem i Stanisławem Blicharzem) w Sieci. W VII 1981 przewodniczący Grupy Koordynacyjnej Samorządu Pracowniczego Regionu Środkowo-Wschodniego, od VIII 1981 wiceprzewodniczący Regionalnej Komisji Porozumiewawczej Rad Pracowniczych Regionu Środkowo-Wschodniego. W XII 1981 uczestnik przygotowań do 1. zjazdu Polskiej Partii Pracy, zainicjowanej w ramach Sieci.

13-15/16 XII 1981 uczestnik strajku w WSK PZL, członek KS. 24 XII 1981 zatrzymany, przetrzymywany w areszcie KM MO w Świdniku, 28 XII 1981 aresztowany na mocy postanowienia Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w Lublinie, przetrzymywany w AŚ w Lublinie, 5 I 1982 oskarżony o udział w zorganizowaniu i kierowanie strajkiem, 13 II 1982 skazany w postępowaniu doraźnym (z Józefem Kępskim i Stanisławem Pietruszewskim) na 3 lata więzienia wyrokiem Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, od 2 III 1982 przetrzymywany w AŚ Warszawa-Mokotów, od 17 IV 1982 w ZK w Łęczycy, od 4 VI 1982 w ZK w Hrubieszowie, od 20 XII 1982 przerwa w odbywaniu kary ze względu na trudną sytuację rodzinną, 12 V 1983 zwolniony warunkowo na mocy aktu łaski Rady Państwa na 2-letni okres próbny; 14 IX 1983 decyzją Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie objęty amnestią z 21 VII 1983. W 1982 zwolniony z pracy; po wyjściu bez zatrudnienia, korzystał z pomocy finansowej podziemia oraz pomocy żywnościowej od Kościoła i z Zachodu.

Od V 1984 na emigracji w Szwecji; od 1986 pracownik narzędziowy zakładów Electrolux. W l. 80. uczestnik manifestacji pod Ambasadą PRL w Sztokholmie. Od 1988 członek Koła Zjednoczenia Polskiego w Jönköping, od 1990 członek Zarządu, od 2009 wiceprzewodniczący Delegat na Zjazd Kongresu Polaków, zrzeszającego organizacje polonijne w Szwecji.

Marcin Dąbrowski