Ligia Teresa Urniaż-Grabowska

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Ligia Teresa Urniaż-Grabowska, ur. 25 IX 1937 w Warszawie. Absolwentka Akademii Medycznej w Warszawie, Wydz. Lekarski (1968).

1966-1968 staż podyplomowy w szpitalach w Nowym Dworze Maz. i Warszawie, 1968-1970 lekarz w przychodni rejonowej w Nowym Dworze Maz., 1970-1997 w przychodni rejonowej w Legionowie. Od 1977 współpracowniczka ROPCiO, grupy Andrzeja Czumy.

X 1980 – 2005 w „S”; w 1980 przewodnicząca Komitetu Założycielskiego „S” Służby Zdrowia w Nowym Dworze Maz. i Legionowie; 1980-1981 przewodnicząca KZ „S” w ZOZ w Legionowie, członek Zarządu Oddziału „S” tamże oraz Sekcji Ochrony Zdrowia Regionu Mazowsze, w 1981 delegat na WZD Regionu Mazowsze. W 1980 wspólnie z Andrzejem Kicmanem powołała Komitet Budowy Szpitala w Legionowie i była jego przewodniczącą. Od 1980 bliska współpracowniczka ks. Jerzego Popiełuszki w Duszpasterstwie Służby Zdrowia. W XI 1981 dotkliwie pobita przez „nieznanych sprawców”.

13 XII 1981 – II 1982 ukrywała się w Warszawie. W VI 1982 aresztowana i przez 2 tyg. przetrzymywana w aresztach milicyjnych w Warszawie, w VII 1982 internowana w Ośr. Odosobnienia Darłówku, 23 XII 1982 zwolniona. 1982-1989 działaczka Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom w Warszawie (w sekcji medycznej, m.in. z Zofią Kuratowską, Anną Tymowską, Ewą Wolak, Bożeną Pietrzykowską – pomoc medyczna uwięzionym i internowanym w Łowiczu, interwencje do władz państwowych w sprawach zdrowia osób uwięzionych, transport i rozdział leków dla ukrywających się działaczy opozycji) i podziemnych struktur „S” Służby Zdrowia, kolporterka w Legionowie wydawnictw podziemnych (m.in. „Tygodnik Mazowsze”, „Wiadomości Dnia”, „Reduta”, „Tygodnik Wojenny”, „Głos Medyka”, „Zeszyty Niezależnej Myśli Lekarskiej”), książek, kaset wydawnictwa NOWa. Organizatorka Mszy za Ojczyznę i spotkań samokształceniowych w Legionowie. 3-krotnie skazana przez kolegium ds. wykroczeń na karę grzywny. W 1983, po zamordowaniu przez MO Grzegorza Przemyka, opiekowała się jego matką Barbarą Sadowską, występowała jako świadek w procesie, od 1989 zabiegała o ukaranie prawdziwych sprawców. W IV 1988 uczestniczka demonstracji służby zdrowia przed Ministerstwem Zdrowia w Warszawie.

1989-2001 przewodnicząca KZ „S” w ZOZ w Legionowie; 1990-1998 członek Zarządu „S” Regionu Mazowsze, delegat na kolejne WZD; w 1989 wiceprzewodnicząca KO „S” w Legionowie. 1990-1997 radna Miasta Legionowo z listy Małej Ojczyzny, radna Sejmiku Województwa Mazowieckiego; w 1997 wiceprezydent Legionowa; 1997-2001 senator RP z listy AWS. Od 2002 lekarz w Wojewódzkim Szpitalu Chirurgii Urazowej, w poradni podstawowej opieki zdrowotnej w Warszawie. W XI 2000 doprowadziła do postawienia pomnika w miejscu uprowadzenia ks. Popiełuszki; w 2003 wspierała organizowanie muzeum pamięci ks. Popiełuszki w Warszawie.

Honorowy obywatel miasta Brzeziny (2001).

1984-1988 rozpracowywana przez p. III-2 RUSW w Legionowie w ramach SOR krypt. Działacze.

Stanisław Grzonkowski