Ludwik Roman Cohn

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ludwik Roman Cohn, ur. 23 VI 1902 w Warszawie, zm. 14 XII 1981 tamże. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Prawa (1924).

W 1920 uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. 1925-1927 pracownik Związku Obrony Kresów Zachodnich, 1927-1929 Departamentu Opieki Społecznej Ministerstwa Pracy, 1931-1939 adwokat, obrońca w procesach politycznych członków Rady Naczelnej PPS. 1917-1939 członek PPS, 1934-1937 członek Rady Naczelnej. 1921-1936 w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej; 1921-1925 członek Komitetu Wykonawczego, od 1925 w egzekutywie, od 1929 w Zarządzie Międzynarodówki Młodzieży Socjalistycznej. 1923-1936 działacz Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, 1926-1932 sekretarz TUR, 1932-1936 przewodniczący Komitetu Centralnego. W 1939 uczestnik walk w obronie Warszawy. 1939-1945 w niewoli niemieckiej w obozach jenieckich: Colditz, Prenzlau Hammerstein, od IX 1940 w Oflagu II C Woldenberg. Po 1945 działacz PPS WRN, następnie próbował zorganizować Polską Partię Socjalno-Demokratyczną. 20 V 1947 aresztowany, w XII 1948 sądzony w procesie przywódców PPS-WRN, skazany na 5 lat więzienia, zwolniony w 1949 na mocy amnestii. 1949-1956 zatrudniony dorywczo w kancelarii adwokackiej; 1951-1956 inspektor organizacyjny, następnie radca prawny, od 1956 adwokat, od 1964 radca prawny w wydawnictwach, m.in. Czytelniku i Naszej Księgarni. 1955-1962 członek Klubu Krzywego Koła. 1961-1981 wolnomularz, członek konspiracyjnej warszawskiej loży Kopernik. W 1975 sygnatariusz Listu 59 do Sejmu PRL przeciwko projektowanym zmianom w Konstytucji PRL, w 1976 Listu 14 w obronie represjonowanych robotników. 1976 współzałożyciel KOR nast. KSS KOR. W 1980 (z Anielą Steinsbergową i Zbigniewem Romaszewskim) współtworzył Komisję Helsińską.

Odznaczony Krzyżem Walecznych (1939), pośmiertnie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Anna Grażyna Kister