Ludwika Grażyna Ogorzelec

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Ludwika Grażyna Ogorzelec, ur. 5 I 1953 w Chobieni k. Głogowa. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, Wydz. Rzeźby (1983).

1973-1978 instruktorka zajęć artystycznych w Domu Kultury w Bielawie, w świetlicach wiejskich i ogniskach plastycznych.

W X 1980 współzałożycielka (w 7-osobowej Grupie Inicjatywnej) NZS na Wydz. Rzeźby; wiosną 1981 uczestniczka strajku o rejestrację NZS tamże. W V 1981 współorganizatorka marszu w obronie więźniów politycznych; IX-XII 1981 uczestniczka działań mających na celu uzyskanie przez „S” i NZS dostępu do środków masowego przekazu, m.in. 17 XI 1981 akcji wykonania największych we Wrocławiu napisów przeciw państwowemu monopolowi informacji.

13 XII 1981 – II 1982, mimo zakazu władz, mieszkała w budynku PWSSP (w związku z wprowadzeniem stanu wojennego działalność uczelni zawieszono na 2 mies.). 1981/1982 organizatorka kolportażu wydawnictw niezależnych w ramach RKS; w I 1982 drukarz niezależnego zespołu ramkowego, następnie sitodrukowego, do VI 1982 powielającego średnio 8 tys. stron pisma „Z dnia na dzień” tygodniowo; w VI 1982 współpracowniczka, nast. członek Solidarności Walczącej. VI 1982 – VI 1983 powielała niemal wszystkie wydania niezależnego pisma „Solidarność Walcząca”; VI-X 1983 współpracowniczka Niezależnej Agencji Fotograficznej Dementi. W 1983 ukończyła studia z wyróżnieniem; władze uczelni anulowały wyróżnienie, uzasadniając to jej postawą polityczną. X 1983 – 1985 działaczka Kontrwywiadu Solidarności Walczącej Nasłuch (do VI 1985 prowadziła niemal codzienny nasłuch częstotliwości wykorzystywanych przez SB, analizowała nagrane komunikaty, sporządzała raporty o działaniach SB dla członków podziemia).

W 1985 wyjechała do Paryża na zaproszenie francuskich fundacji artystycznych; z nominacji Kornela Morawieckiego pełniła funkcję niejawnego przedstawiciela SW.

Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Artur Adamski