Marcin Król

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Marcin Król, ur. 19 V 1944 w Warszawie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Socjologii i Filozofii (1972), od 1999 profesor zwyczajny.

W l. 60. uczestnik (m.in. z Jadwigą Staniszkis, Wojciechem Karpińskim i Aleksandrem Smolarem) niezależnych seminariów na UW. W III 1968 przekazał korespondentowi „Le Monde” relację z zebrania ZLP dot. zakazu wystawiania Dziadów. 8 III 1968 uczestnik wiecu na UW, członek delegacji manifestantów do rektora, współautor (z Jakubem Karpińskim) projektu rezolucji proponującej m.in. utworzenie Międzyuczelnianego Komitetu Koordynacyjnego, Oświadczenia pracowników dydaktycznych i naukowych Wydziału Filozofii UW i Deklaracji ruchu studenckiego; 10 IV 1968 zatrzymany, następnie więziony przez 3 mies. 1972-1977 adiunkt w PAN; 1977-1978 wykładowca na uniwersytetach Yale i Austin. Współzałożyciel, następnie redaktor naczelny wydawanego od 1978 niezależnego czasopisma intelektualistów polskich „Res Publika” (obecnie „Res Publika Nowa”). 5 XII 1975 sygnatariusz Listu 59 przeciwko zmianom w Konstytucji PRL. 1976-1980 współpracownik PPN. W l. 70. i 80. publicysta m.in. paryskiej „Kultury”, londyńskiego „Aneksu” i „Zapisu”. 1978-1980 wykładowca TKN.

1980-1981 doradca „S” Regionu Mazowsze.

Po 13 XII 1981 publicysta m.in. w podziemnym kwartalniku „Krytyka”, autor publikacji wydawanych przez Grupy Publicystów Politycznych. 1982-1987 członek redakcji „Tygodnika Powszechnego”. 1984-1989 działacz Klubu Myśli Politycznej Dziekania. Od 1987 ponownie redaktor naczelny pisma „Res Publica” (wydawanego legalnie). Od 18 XII 1988 członek KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie.

W 1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu, członek zespołu ds. reform politycznych i podzespołu ds. środków masowego przekazu. W 1990 członek prezydenckiego komitetu wyborczego Tadeusza Mazowieckiego. 1996-2002 dziekan Wydz. Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji, od 2002 prodziekan.

Autor licznych książek, dot. zwłaszcza historii idei, m.in. Od Mochnackiego do Piłsudskiego (Znak, Warszawa 1984), Style politycznego myślenia. Wokół „Buntu Młodych” i „Polityki” (Libella, Paryż 1979).

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

Włodzimierz Domagalski